ارتباط بین فرهنگی و حل منازعات؛ به سمت رویکردی ایرانی

یک رابطه بین فرهنگی موثر، واقع گرایانه و بی عیب و نقص می تواند به بهبود تفاهم میان فرهنگی منجر شود و به نظر می رسد که بسیاری از ناکامی ها در همکاری های بین فرهنگی و حل منازعه با مشکلات ارتباطی و تفاوت های فرهنگی در ارتباط است. به بیان دیگر استقرار یک رابطه موثر و مناسب بر پایه حسن نیت و یک تفاهم فرهنگی دوسویه می تواند بسیاری از نزاع های ملی و بین المللی را حل کند. چنین موضوعی زمانی بحرانی تر، حساس تر و سرانجام پیچیده تر خواهد شد که نزاعی میان افراد یا نمایندگان حکومت یک کشور کمتر توسعه یافته و یک کشور توسعه یافته، به ویژه در میان کشورهای غربی درگیرد. در عمل، «نظم» امروز جهان در حال زوال است و بحران های اجتماعی، اقتصادی، و سیاسی بی سابقه ای در آن به وجود آمده است که از طریق ابزارهای سنتی قابل حل نیست. این بحران ها را تنها می توان از طریق ایجاد یک «نظم جهانی» جدید از میان برداشت. این مقاله قصد دارد تا به ایجاد تدابیری در جهت یک تفاهم میان فرهنگی و توسعه نظام حکومتی (در مورد ایران، اصلاحات حکومتی) کمک کند، به نحوی که به یک همکاری متقابل در جهت تغییر منجر شود؛ که اگر چنین شود، تا هدف راه زیادی باقی نخواهد ماند. به نظر می رسد بسیاری از ناکامیها در جهت همکاری های بین المللی و حل منازعات به مشکلات ارتباطی و تفاوت های فرهنگی مربوط می شود. به بیان دیگر ایجاد یک ارتباط واقع گرایانه، شایسته و موثر بر پایه تفاهم فرهنگی و حسن نیت می تواند بسیاری از مناقشات ملی و بین المللی را حل کند. این موضوع زمانی بیش از پیش حاد و حساس و بالاخره پیچیده جلوه می کند که اختلاف بحث انگیزی میان افراد یا نمایندگان حکومتی ملت های توسعه یافته، مخصوصا جوامع غربی وملت های کمتر توسعه یافته ایجاد شود

کلیدواژه ها:

ارتباطات بین فرهنگ ها ، حل تضاد ، ارتباطات اثربخش ، رفورم اداری ، یکپارچگی فرهنگی ، شناخت متقابل