افغانستان؛ نخبگان قوم گرا، آتش بیاران جنگ های داخلی

در بررسی و شناخت میزان تاثیر گذاری نخبگان یک جامعه بر ثبات و بی ثباتی سیاسی آن، شاید بتوان از افغانستان به عنوان یکی از بهترین نمونه هایی ذکر کرد که در آن نخبگان سیاسی نه تنها نقش مثبتی ایفا ننمودند، بلکه برعکس، به دلایلی نظیر قوم مداری و قوم محوری جنگ سالاران قبایل، عشیره سالاری به جای شایسته سالاری و تاکید بر نژاد، مذهب، زبان و قومیت، باعث گردیدند عدم ثبات سیاسی در این کشور برای طولانی مدت حاکم شود که اولین و اصلی ترین نتیجه آن گسترش دامنه جنگ ها و اختلاف داخلی بود. این نخبگان اغلب روسا و سران قبایل مهم افغانستان (پشتون، تاجیک، هزاره و ازبک) بودند