روشهای مقابله با آسیبهای اجتماعی در سکونتگاه های غیررسمی

با گسترش کالبدی و جمعیت شهرها میزان آسیب های اجتماعی نیز به میزان قابل توجهی افزایش یافته است. سکونتگاه های غیررسمی به دلیل فقر اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی همراه از آسیب های متنوعی روبه رو بوده است بطوریکه به عنوان جزیره آسیب شناخته شده اند، این مهم، اهمیت بررسی روشهای مقابله با آسیبهای اجتماعی را در این سکونتگاه ها دوچندان مینماید. هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی روشهای مقابله با آسیب های اجتماعی در سکونتگاه های غیررسمی است. روش تحقیق پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی میباشد که اطلاعات این پژوهش به صورت اسنادی و برداشت میدانی گردآوری شده است. شهرهای مهاجر پذیر که در موقعیت حاشیه نشینی قرار دارند بستر ساز بسیاری از آسیبهای اجتماعی بوده است که از جمله این بسترها میتوان به تراکم بیش از حد جمعیت در منطقه ایی کوچک، مهاجرت بیرویه از روستا به شهر، تعارضات فرهنگی، بیثباتی اجتماعی، گسترش فقر و شکاف طبقاتی، بیکاری و .... اشاره کرد و همینطور میتوان به بسیاری از آسیبهای اجتماعی نظیر مشاغل کاذب، بیهویتی، سرقتها، خشونت و رشد وندالیسم، ضعف امکانات آموزشی و رفاهی و پایین بودن سطح سواد در این مناطق، وجود واسطه گری و فعالیتهای غرمول۶دی و احساس حقارت ناشی از قرار گرفتن در پایین ترین سطح طبقات اجتماعی اشاره کرد که موجب بروز احساس ناامنی اجتماعی میشوند.

کلیدواژه ها:

آسیب ، آسیب اجتماعی ، سکونتگاه های غیررسمی ، اجتماع محلی.