تعیین شاخص های تنش خشکی دو رقم کنجد محلی بهبهان و دشتستان۲

به­منظور بررسی شاخص­های تنش­خشکی در روش آبیاری قطره­ای نواری بر عملکرد و اجزای عملکرد دانه، عملکرد روغن، درصد روغن دانه و کارایی مصرف آب، آزمایشی در سال زراعی ۹۸-۱۳۹۷ در ایستگاه تحقیقات کشاورزی بهبهان اجرا گردید. آزمایش به صورت کرت های یک بار خرد شده در قالب طرح پایه بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. فاکتور اصلی شامل مقدار آب در آبیاری قطره­ای نواری در پنج سطح شامل چهار سطح ۴۰، ۶۰، ۸۰ و ۱۰۰ درصد نیازآبی از شروع مرحله گلدهی در آبیاری قطره­ای و یک سطح آبیاری سطحی (جویچه­ای) به­عنوان تیمار شاهد و فاکتور فرعی شامل رقم در دو سطح شامل ارقام محلی بهبهان و دشتستان۲ بود. مقایسه میانگین اثرات متقابل آبیاری و رقم نشان داد که بالاترین کارایی مصرف آب مربوط به رقم محلی بهبهان در تیمار ۱۰۰ درصد نیاز آبی  با مقادیر معادل  ۲۲۲/۰ کیلوگرم دانه کنجد بر مترمکعب آب  بود. به­دلیل بیش­تر بودن مقادیر شاخص­های SSI و TOL در رقم محلی بهبهان نسبت به رقم دشتستان۲ می­توان رقم محلی بهبهان را از نظر تنش­خشکی به عنوان تیمار برتر معرفی نمود. نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد وجود همبستگی مثبت و معنی­دار تعداد دانه در کپسول، کپسول در بوته و وزن هزاردانه به­عنوان اجزای عملکرد با عملکرد نشان داد که با افزایش اجزای عملکرد  در نهایت عملکرد دانه افزایش یافت. میزان شاخص­های SSI و TOL با افزایش سطح تنش­خشکی (از ۱۰۰ درصد به ۴۰ درصد نیاز آبی) افزایش پیدا کرد در حالی­که مقادیر شاخص­های STI، MP، GMP، HM، YI و YSI با افزایش سطح تنش کاهش یافتند.

کلیدواژه ها:

وزن هزار دانه ، کارایی مصرف آب ، تبخیر و تعرق