تبیین نظری برندسازی مجموعه های اقامتی با رویکرد اکوتوریسم

مجموعه های اقامتی فضاهای طراحی شده و منطمی هستند که متناسب با ساختار و وضعیت محلیتوریسم، کارکردهای مشخصی دارند. در واقع این مجموعه در بخش ثانوی یک پلان و طرح توریسمشهری یا منطقه ای قرار می گیرند. بدون این مجموعه ها اکوتوریسم به معنای تجاری و برندینگ مکانیشکل ناقص و غیر هویتمندی خواهد گرفت که می تواند در سطح همان توریست طبیعت و گلگشتطبیعت و .... کاهش پیدا بکند. هدف اصلی این مقاله فهم ارتباط و ادراک نظری اهمیت برندسازیمجموعه های اقامتی در فضای رقابت گرایی فزاینده اکوتوریسم جهانی است. مقاله به روش توصیفی واسنادی نتیجه می گیرد که اکوتوریسم صرفا به منابع عرضه اولیه توریسم مرتبط نمی شود بلکه شاملرویدادها، فرهنگ محلی، ارزش ها و آداب رسوم جمعیتی است که در بازار جهانی توریسم و رقابت گراییآن به دنبال جذب توریست و افزایش درآمد ناشی از آن هستند. از اینجا محیط معنایی اکوتوریسم بهفرهنگ و توریسم فرهنگی پیوند می خورد بنابراین برندسازی مجتمع های اقامتی در هم به صورن درونگرایی و ذاتی می تواند به رشد اکوتوریسم کمک کند و هم در ارتباط با محیط کارکرد مهمی دراکوتوریسم دارد.

کلیدواژه ها:

اکوتوریسم ، برندسازی ، مجموعه اقامتی ، رقابتی گرایی ، معنا ، فرهنگ