گزارش نشست تحلیل رویه قضائی با موضوع: «سوء نیت در ثبت علامت تجاری» (نشست نخست)

اگرچه جهات ابطال علامت تجاری در ماده ۴۱ قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری ۱۳۸۶ احصاء شده اند، با این حال کنوانسیون پاریس در بند ۳ ماده ۶ مکرر مقرر می دارد: «ابطال و حذف یا منع استعمال علائمی که با سوءنیت (Bad faith) به ثبت رسیده یا استعمال شده اند را در هر زمان می توان تقاضا کرد». همچنین کنوانسیون پاریس در بند ۷ بخش «ج» ماده ۶ ثالث به سوء نیت در ثبت و در ماده ۶ سابع به عامل یا نماینده با سوء نیت (Bad Agent) اشاره دارد. ماده ۶ مکرر تنها در خصوص علائم مشهور (Well-Known) قابل اعمال است و مبنای این بند رقابت نامشروع موضوع ماده ۱۰ مکرر کنوانسیون است. بدین ترتیب، مراجع قضایی ابتدا باید معروف بودن را احراز کنند و سپس، سوء نیت متقاضی ثبت علامت باید مورد بررسی قرار گیرد اما سوء نیت چگونه اثبات می شود و چه معیارهایی برای سنجش آن وجود دارد؟

کلیدواژه ها:

علامت تجاری ، ثبت علامت ، سوءنیت ، علامت مشهور ، کنوانسیون پاریس ، رقابت نامشروع