بقای نام نیک و آثار آن

نویسنده به استناد آیه ۷۸ سوره صافات که خداوند دوام نام نیک پیامبران را متذکر میشود به حس نیکوکاری که در فطرت انسان است اشاره میکند، و آن را انگیزه کارهای خیری که آثارش بعد از فوت هم بر جاست میشمرد، مانند وقف اموال و ایجاد موسسات خیریه. این علاقه و میل به برجا ماندن نام نیک و بهرهمندی از ثواب کار خیر، دلیل وجدانی و دریافت درونی بر بقای روح یا «من» بعد از فنای «تن» میباشد، زیرا اگر انسان خود را پس از مرگ هیچ و پوچ میدانست ذکر خیر یا شر برایش تفاوتی نداشت، در حالی که همه دوست دارند پس از مردن نام نیکشان بماند و تمجید و تعریف شوند، و از ثواب نیکوکاریهایشان بهرهمند گردند.

کلیدواژه ها:

بقای نام نیک ، نام نیک پیامبران ، علاقه به برجاماندن ذکر خیر ، خیرات ماندگار ، بقای روح