بررسی تاثیر فرمولاسیون نانوآرکئوزوم پگیله ۶– جینجرول بر رشد سلولهای سرطان سینه رده MCF-۷

سابقه و هدف: از فناوری نانو در طراحی فرمولاسیون جدید داروها استفاده می گردد . نانوحامل ها برای داروها یا مواد فعال بیولوژیک به منظور بهبود شاخص درمانی استفاده می شوند.کارایی شیمی درمانی با افزایش زمان در معرض دارو قرار گرفتن سلول ها نسبت مستقیم دارد لذا نانو حامل ها به دلیل اندازه کوچکشان به بافت مورد نظر نفوذ کرده و در نتیجه باعث تجمع کارآمد دارو در جایگاه هدف می گردند . ۶-جینجرول که اثر مهارکنندگی بررشد سلول های سرطان دارد دراین تحقیق به صورت فرمولاسیون نانو آرکئوزوم پگیله ۶-جینجرول تهیه وتاثیر آن بر روی سلولهای سرطانی رده سلولی MCF-۷ بررسی گردید. مواد و روش ها: درابتدا لیپیدهای هالوباکتر سالیناروم استخراج و ۶-جینجرول محلول در اتانول،پلی اتیلن گلیکول۲۰۰۰ و توئین۸۰ به آن افزوده وبه کمک اواپوریتور ماده آلی استخراج و سپس رسوب حاصل را در محیط بافر فسفات حل نموده و سپس سونیکه گردید. قطر ذرات با دستگاه زتاسایزر اندازه گیری و در نهایت اثر سایتوتوکسیسیتی فرمولاسیون به روش MTTمورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: قطر نانو آرکئوزوم پگیله ۶-جینجرول برابر۲۹۰ نانومتر بود. همچنین بازده انکپسولاسیون ۶- جینجرول در نانو آرکئوزوم پگیله معادل ۳۳/۹۶درصد بدست آمد. سلولهای سرطانی، تحت اثر این فرمولاسیون در دوزهای مختلف تفاوت نشان دادند . نتیجه گیری: ابعاد نانوذرات و مقدار انکپسولاسیون به منظور دارورسانی هدفمند مناسب بود، همچنین نانو آرکئوزوم پگیله ۶-جینجرول اثر سایتوتوکسیسیتی بر روی سلولهای سرطان سینه رده سلولی MCF-۷ داشت.

کلیدواژه ها:

nanocarriers ، archaeosomal ، ۶-gingerol ، MCF-۷ cell line ، نانوحامل ها ، آرکئوزوم ، ۶-جینجرول ، رده سلولی MCF-۷