تاثیر جلسات آموزش مهارت های زندگی بر وضعیت رضایت زناشویی پرسنل پرستاری زن شاغل در بیمارستان هاجر (س) شهرکرد: یک مطالعه کارآزمایی بالینی
محل انتشار: مجله بالینی پرستاری و مامایی، دوره: 3، شماره: 1
سال انتشار: 1393
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 302
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JCNM-3-1_005
تاریخ نمایه سازی: 14 آذر 1400
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: رضایت زناشویی از جمله عوامل مرتبط با سلامت روان و استرس شغلی پرستاران است. پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر جلسات آموزش مهارت های زندگی بر وضعیت رضایت زناشویی پرسنل پرستاری زن شاغل در بیمارستان هاجر(س) شهرکرد انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه نیمه تجربی که از نوع پیش آزمون– پس آزمون بود، ۴۳ نفر از پرسنل پرستاری زن شاغل در بیمارستان هاجر(س) شهرکرد در سال ۱۳۹۰ به روش نمونه گیری مبتنی بر هدف انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه مشخصات فردی و فرم کوتاه پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ بودند. به منظور ارزیابی اثر آموزش مهارت های زندگی در افزایش رضایت زناشویی، در ابتدا و یک ماه پس از آموزش، پرسشنامه رضایت زناشویی توسط پرستاران تکمیل شد و میزان رضایت در دو مرحله آزمون مورد ارزیابی قرار گرفت.
یافته ها: میانگین نمرات رضایت زناشویی قبل از مداخله، ۶/۲۳±۰۹/۱۳۵ و پس از مداخله ۷۵/۲۲±۹۳/۱۷۹ بود که این تفاوت از نظر آماری معنادار بود (۰۰۱/۰≥P)؛ لذا مداخله موجب ارتقا وضعیت رضایت زناشویی پرستاران شد. در بین عوامل دموگرافیک تنها سن با رضایت زناشویی ارتباط معناداری نشان داد (۰۱۸/۰=P و ۴۹۸/۰=r).
نتیجه گیری: آموزش مهارت های زندگی تاثیر مثبتی در افزایش رضایت زناشویی پرستاران زن داشت؛ لذا پیشنهاد می گردد که آموزش مهارت های زندگی برای پرستاران متاهل به طور دوره ای انجام شود.
کلیدواژه ها:
Life skill ، Marital satisfaction ، Nurse ، Training ، آموزش ، مهارت های زندگی ، رضایت زناشویی ، پرستار
نویسندگان