بررسی کارایی بیومس قارچ آسپرژیلوس نیجر در جذب پنتاکلروفنل (PCP) از محلول های آبی
محل انتشار: فصلنامه سلامت و محیط زیست، دوره: 7، شماره: 2
سال انتشار: 1393
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 475
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJHE-7-2_001
تاریخ نمایه سازی: 9 آذر 1400
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: پنتاکلروفنل (PCP) یک ترکیب آلی و از مشتقات فنلی و در دسته آلاینده های دارای اولویت است که حتی در غلظت های پایین هم دارای اثرات زیان آور بر روی انسان، حیوانات و گیاهان است. بنابر این ضرورت حذف PCP از آب و فاضلاب دارای اهمیت زیادی است. هدف از انجام این مطالعه بررسی کارایی بیومس قارچ آسپرژیلوس نیجر در جذب پنتاکلروفنل است. روش بررسی: این مطالعه از نوع تجربی بوده و پس از طی مراحل مختلف آزمایش ها، انجام شد. سوش قارچ آسپرژیلوس نیجر شماره PTCC ۵۰۱۲ از مرکز کلکسیون قارچ ها و باکتری های صنعتی ایران تهیه گردید. بعد از فعال سازی سوش قارچ در پلیت های محیط کشت پتیتو دکستروز آگار به مدت ۷ تا ۱۰ روز در دمای C° ۲۵ قرار داده شدند. بیومس قارچ آسپرژیلوس نیجر تهیه گردید و سپس برای مطالعه جذب پنتاکلروفنل مورد استفاده قرار گرفت. برای سنجش پنتاکلروفنل از دستگاه کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا استفاده شد. یافته ها: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که زمان تماس یک فاکتور مهم و اثر گذار در سرعت جذب پنتاکلروفنل است. بهترین زمان ماند در آزمایش h ۲ انتخاب گردید که پس از این زمان درصد حذف افزایش چشمگیری نداشت. نتایج جذب پنتاکلروفنل در pH های مختلف نشان داد که راندمان جذب پنتاکلروفنل با افزایش pH و غلظت اولیه پنتاکلروفنل کاهش می یابد. اثر عوامل زمان تماس، pH و غلظت اولیه پنتاکلروفنل بر روی فرایند جذب معنی دار بود (۰/۰۰۱> P-value). نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که با افزایش زمان ماند در شرایط ثابت، راندمان جذب پنتاکلروفنل افزایش می یابد. همچنین در شرایط pH پایین بیومس اصلاح شده قارچ آسپرژیلوس نیجر می تواند جاذب خوبی برای پنتاکلروفنل باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
رضا شکوهی
Department of Environmental Health, Faculty of Health, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran
صلاح عزیزی
Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan , Iran
سید امیر غیاثیان
Department of Mycology and Parasitology, Faculty of Medical Sciences, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran
جواد فردمال
Department of Statistics, Faculty of Health, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :