اثربخشی آموزش گروهی مفاهیم رویکرد سیستمی بوئن بر تمایزیافتگی مادران

چکیده هدف: هدف پژوهش تعیین میزان اثربخشی آموزش گروهی مفاهیم رویکرد سیستمی بوئن بر تمایزیافتگی مادران بود. روش: روش پژوهش شبه آزمایشی با پیش­آزمون، پس­آزمون و پی­­گیری ۲ ماهه و جامعه آماری ۴۳۰ مادر ساکن در شهرک فجر در سال ۱۳۹۱ بود. از این تعداد، مدیر شهرک از۱۵۰ مادر که معیارهای این پژوهش را داشتند دعوت کرد که در سالن همایش حضور یابند. سپس اسامی مادران مایل به همکاری، داخل کیسه­ ریخته و ۳۰ مادر از طریق قرعه­کشی انتخاب و به­صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفری آزمایش و گواه جایگزین شد. ابزار پژوهش پرسش­نامه تمایزیافتگی اسکورون ۲۰۰۳ بود و مداخله در ۱۷ جلسه، هر جلسه ۹۰ دقیقه در هفته یک­بار اجرا شد. یافته­ها: نتایج نشان داد آموزش مفاهیم رویکرد سیستمی بوئن بر نمره کلی تمایزیافتگی، واکنش پذیری هیجانی، گریزعاطفی، هم­آمیختگی عاطفی با دیگران، تاثیر داشته ولی بر­خرده مقیاس جایگاه من تاثیری نداشته است. نتایج داده ها بعد از دو ماه در همه خرده مقیاس­ها تفاوت معنی­دار با گروه گواه و پایداری اثر آموزش در گروه آزمایش را نشان داد. نتیجه­گیری: چون آموزش تمایزیافتگی می­تواند به استقلال فرزندان و رضایت خانوادگی زوج­ها ­کمک کند، پیشنهاد می شود از رویکرد سیستمی بوئن به­عنوان رویکردی اثربخش در افزایش میزان تمایزیافتگی مادران و موارد مشابه استفاده شود.

کلیدواژه ها:

آموزش گروهی ، تمایزیافتگی ، رویکرد بوئن ، مادران