بررسی ارتباط خودکارآمدی با درگیری تحصیلی دانش آموزان دختر پایه پنجم ابتدایی شهر اردکان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین خودکارآمدی و درگیری تحصیلی دانش آموزان دختر پایه پنجم ابتدایی شهر اردکان در سال تحصیلی ۱۳۹۹-۱۴۰۰ انجام گرفت . روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه پنجم شهر اردکان به تعداد ۸۷۰ نفر بود که ۲۵۷ نفربه روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزار مورداستفاده پرسشنامه های استاندارد خودکارآمدی موریس) ۲۰۰۱ ( و درگیری تحصیلی ریو )۲۰۱۰( بود. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شد. یافته های پژوهش نشان داد بین خودکارآمدی و )ابعاد آن ( با درگیری تحصیلی رابطه مثبت معنی داری وجود دارد . براساس نتایج به دست آمده از این پژوهش می توان گفت به منظور افزایش احتمال درگیری دانش آموزان، باید به ارتقای خودکارآمدی آن ها نیزتوجه شود.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، خودکارآمدی تحصیلی ، خودکارآمدی اجتماعی ، خودکارآمدی هیجانی ، درگیری تحصیلی