بررسی خردمندی دانشجویان علوم انسانی و علوم پایه در فرآیند حل مساله و رابطه آن با باورهای معرفت شناسی

این پژوهش با هدف بررسی کیفیت دانش مرتبط با خردمندی دانشجویان و نقش آن در فرآیند حل مساله زندگی واقعی و همچنین بررسی سطح باورهای معرفتشناسی آنها و ارتباط آن با خردمندی انجام شد. با استفاده از روش نمونهگیری طبقهای ۱۰۱ نفر از دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد انتخاب شدند. دادههای مرتبط با خردمندی با استفاده از دستورالعمل ارزیابی عملکرد خردمندانه پارادایم برلین در قالب حل مساله و مصاحبه استاندارد شده و دادههای مرتبط با باورهای معرفتشناسی با استفاده از مصاحبه نیمه ساختار یافته قضاوت تاملی کینگ و کیچنر جمعآوری شد. دادههای حاصل با استفاده از آزمون t گروههای مستقل و ضریب همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شد. یافتههای پژوهش حاکی از آن است دانشجویان از لحاظ سطح دانش مرتبط با خردمندی از حد متوسط بسیار پایینتر بودهاند و میان دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد، در خردمندی تفاوت معناداری وجود نداشت، اما میان دانشجویان گروه تحصیلی علوم انسانی و علوم پایه تفاوت معناداری مشاهده شد. از لحاظ سطح باورهای معرفتشناسی دانشجویان بین دو سطح پیش تاملی و شبه تاملی قرار داشتند. میان دانشجویان علوم انسانی و علوم پایه، از لحاظ قضاوت تاملی تفاوت معناداری وجود نداشت، اما میان دانشجویان کارشناسی و دانشجویان کارشناسی ارشد تفاوت معناداری وجود داشت. همبستگی بین خردمندی و باورهای معرفتشناسی در حد نسبتا ضعیف است.

کلیدواژه ها:

خردمندی ، باورهای معرفتشناسی ، قضاوت تاملی ، حل مساله