بررسی بیوژئوشیمی محیط عناصر ردیاب در ماهیان حوزه آبریز رودخانه خرم آباد

این بررسی در سال ۱۳۸۳ ، با هدف تعیین منشاء و میزان آلودگی کبد ماهیان حوزه آبریز خرم آباد به وسیله برخی عناصر آلاینده ، انجام شده است.چهارده عنصرمحیطی درکبدگونه های مختلف ماهیانی که از ۱۵ سایت درمحدوده این حوزه آبریز به روش الکتروفیشینگ نمونه برداری شده اند، با استفاده از طیف سنج جذب اتمی و فلیم فتومتر شناسایی شده اند. مهم ترین موقعیت های نمونه برداری به معادن محلی، زمین های کشاورزی، نواحی مختلط و مناطق مسکونی شهری/ روستایی اختصاص دارند.عناصرلیتیوم و نقره درهیچ یک ازنمونه های ماهی مورد آنالیز مشاهده نشد.کمترین مقدار غلظت عناصرجزئی در کبدماهیان حوزه مطالعاتی، مربوط به وانادیوم و بیشترین غلظت به آهن اختصاص دارد.غلظت بالای روی درنمونه های کبد، به دلیل نیاز ماهی ها به این عنصرغذایی کوچک، به ویژه در روزهای اولیه رشد است. غلظت پایین جیوه و آرسنیک دربافت کبد ماهی، نتیجه ورود سموم کشاورزی وآب های زهکشی مزارع حاشیه ای به داخل آب های سطحی واحد مورد بررسی است.غلظت عناصر ردیاب درکبد ماهی با غلظت این عناصردرغذا، آب و رسوب مصرفی ماهی،همین طور با سرعت تجمع زیستی درارتباط مستقیم است.

کلیدواژه ها:

بیوژئوشیمی محیطی ، عناصر ردیاب ، حوزه آبریز ، کبد ماهیان و تجمع زیستی