بررسی شخصیت و شخصیت پردازی در رمان یوزپلنگانی که با من دویده اند از بیژن نجدی
محل انتشار: فصلنامه زبان و ادبیات فارسی، دوره: 17، شماره: 26
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 196
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PERSI-17-26_005
تاریخ نمایه سازی: 18 آبان 1400
چکیده مقاله:
مهم ترین پایه و اساس هر داستان که نقش مهمی در انتقال طرح و تم داستان دارد، شخصیت است. داستان بر مدار آن می چرخد و بدون شخصیت هیچ داستانی شکل نمی گیرد. بیژن نجدی از جمله رمان نویسان بزرگ دوره معاصر است که رمان یوزپلنگانی که با من دویده اند از مشهورترین و ماندگارترین رمان های وی در ادب فارسی است که از اوج فصاحت و بلاغت برخورداراست. هدف از این پژوهش بررسی جنبه های مختلف عنصر شخصیت و شخصیت پردازی است برای این که نشان داده شود میزان کاربرد این دو عنصر چگونه است. در این پژوهش توصیفی– تحلیلی، انواع شخصیت از نظر ساختار، شیوه های شخصیت پردازی، زاویه دید، زمان و نمودهای به کار رفته از لحاظ بیرونی و درونی شخصیت ها مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد. نتیجه این پژوهش حاکی از آن است که این رمان، شخصیت محور است و بیشترین تاکید آن بر روی شخصیتهای اصلی داستان می باشد. از لحاظ شیوه های شخصیت پردازی، نویسنده بیشتر از روش غیرمستقیم استفاده نموده است. بیشتر شخصیت های اصلی این رمان، شخصیت های ایستا هستند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ثمر میری
دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسالمی، زاهدان، ایران.
مصطفی سالاری
استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسالمی، زاهدان، ایران