تبیین جامعه شناختی میزان دین داری و تاثیر آن بر سرمایه اجتماعی در بین ساکنان شهر جدید بهارستان اصفهان

دین داری عبارت است از پایبندی و آگاهی از اصول و شعائر یک مذهب؛ به گونه ای که این پیروی بر زندگی فردی و اجتماعی تاثیر گذار باشد. از آنجایی که دین به برآورده ساختن نیاز های پذیرفته شده اجتماعی و سود جمعی که آرزو های گروه در آن نهفته باشد، می پردازد، در جوامع امروز از دین انتظار می رود که بتواند به جذب و ایجاد تعهد در بین پیروانش نایل شود. در این میان شهر های جدید، به تبع دگرگونی ها و تحرکات جمعیتی گسترده خود با چالش های زیادی، به ویژه در زمینه پایبندی به ارزش های دینی وحفظ آن مواجه هستند. هدف از مقاله حاضر، تبیین جامعه شناختی میزان دین داری ساکنان شهر جدید بهارستان و تاثیر آن بر سرمایه اجتماعی است. روش اصلی تحقیق پیمایش (با استفاده از پرسش نامه بسته از نوع طیف لیکرت) بوده است. شیوه نمونه گیری با توجه به سن، جنس و محل سکونت افراد طبقه ای بوده که به صورت تصادفی در بین ۳۸۴ نفر از ساکنان این شهر به انجام رسیده است. یافته ها حاکی از رابطه مثبت و معنادار بین میزان پایبندی مذهبی(دین داری) افراد با تاثیرپذیری آن ها از گروه های مرجع و میزان مصرف رسانه های داخلی و رابطه معکوس و معنادار میزان پایبندی مذهبی با متغیر های میزان مصرف رسانه های خارجی و عرفی شدن و پایگاه اجتماعی- اقتصادی افراد است. همچنین نتایج حاصل در زمینه تاثیر دین داری بر سرمایه اجتماعی، با توجه به دیدگاه های نظری مطرح در مقاله موید این رابطه است.

کلیدواژه ها:

دین داری ، پایگاه اجتماعی اقتصادی ، سرمایه اجتماعی ، رسانه های جمعی ، گروه مرجع ، عرفی شدن