مطالعه عوامل مرتبط با گرایش نوجوانان به فرار از خانه

این مقاله، حاصل پژوهشی است که با هدف بررسی میزان گرایش نوجوانان به فرار از خانه با رویکردی کمی، به انجام رسید. پس از بررسی پژوهش ها و نظریه های موجود، چارچوب نظری تحقیق با تاکید بر نظریه های کنترل اجتماعی و آنومی، تدوین شد. نمونه تحقیق شامل ۵۹۷ نفر از نوجوانان ۱۹ ۱۳ ساله شهر شیراز می باشد. نتایج حاکی از آن است که متغیرهای جنسیت، دلبستگی به خانواده، دلبستگی به دوستان، تعهد مذهبی، نابسامانی خانواده، گسیختگی خانواده و استفاده از رسانه ها با میزان گرایش جوانان به فرار از خانه رابطه معناداری وجود دارد. نتایج آزمون رگرسیون چند متغیره نیز نشان داد، متغیر نابسامانی خانواده، مهم ترین متغیر مرتبط با گرایش نوجوانان به فرار از خانه است. در آزمون نهایی متغیرهای نابسامانی خانواده، تعهد مذهبی، استفاده از رسانه ها، دلبستگی به دوستان و گسیختگی خانواده وارد مدل رگرسیون شده و در مجموع ۴۲ درصد از تغییرات متغیر وابسته را توضیح دادند