بررسی مقایسه ای همخوان های زبان چینی و فارسی

در بحث آموزش زبان دوم، میزان شباهت یا تفاوت نظام آوایی دو زبان، در یادگیری آن توسط زبان آموزان تاثیر بسزایی دارد و بدیهی است هر چه میزان شباهت بیشتر باشد، یادگیری برای دانشجویان ساده تر خواهد بود و تفاوت بیشتر، دشواریهای آموزش را دوچندان می کند و آگاهی داشتن از این شباهت و تفاوت ها راه آموزش را هموارتر می کند. از این رو در این پژوهش علاوه بر ارائه توضیحاتی در مورد همخوان و نظام واجی، به تفصیل به بررسی تفاوت همخوان های زبان چینی و فارسی از منظر جایگاه و شیوه تولید واکدار و بی واکی و دمیدگی و نادمیدگی پرداخته شده است. در ضمن، در پژوهش حاضر، یک تست شفاهی طراحی شده است برای نشان دادن تاثیر تفاوت همخوان های دو زبان چینی و فارسی در بحث یادگیری همخوان های زبان چینی توسط دانشجویان ایرانی که در این تست ۴۵ نفر از دانشجویان رشته زبان چینی در مقطع لیسانس دانشگاه شهید بهشتی مورد بررسی قرار گرفته اند. تمامی همخوان های زبان چینی توسط دانشجویان خوانده می شود و با بررسی فایل صوتی ضبط شده، تعداد دانشجویانی که هر یک از همخوان ها را درست یا غلط تلفظ کرده اند مشخص می گردد. نتایج به دست آمده از تست شفاهی بعنوان مکملی بر مباحثی که در مبانی نظری پژوهش ارائه شده نشانگر آن است که ۱۰ عدد از همخوان ها بدون هیچ اشتباهی توسط فراگیران زبان چینی تلفظ شده اند، و ۱۱ عدد از همخوان ها که با همخوان های زبان فارسی تفاوت داشته اند با ضریب خطاهای متفاوتی توسط فراگیران تلفظ شده اند که این مسئله فرضیه ای را که در این پژوهش مطرح شده بود به درستی تایید می نماید.

کلیدواژه ها:

همخوان ، زبان فارسی ، نظام واجی ، زبان چینی ، تست شفاهی