بررسی پراکنش و اکولوژی ۳۶ گونه گیاهی اسانس دار در استان مازندران

در این بررسی تعداد ۳۶ گونه گیاهی اسانس دار از تیره نعناع در مناطق مختلف استان مازندران از ارتفاع همسطح دریا تا ۴۰۰۰ متری مورد مطالعه قرار گرفتند. عوامل مورد تحقیق در رویشگاه های گونه ها شامل درصد شیب، جهت جغرافیایی، ارتفاع از سطح دریا،  نقاط پراکنش، بافت خاک، اقلیم، متوسط بارندگی سالانه، درجه حرارت سالانه، درصد پوشش، بهترین رویشگاه از لحاظ فراوانی و تراکم، نحوه پراکنش، تیپ گیاهی، گیاهان عمده همراه فنولوژی بود. نتایج نشان داد که برخی از گونه ها معرف شرایط خاص محیطی هستند. گونه های Leonurus cardiaca, Betonica nivea supsp mazandaranaعرف شرایط اقلیمی فراسرد و دامنه های برفگیر در ارتفاعات بیش از ۳۰۰۰ متر از سطح دریا و گونه های Hymenocrater calycinus, Teucrium chamaedry,  Ziziphora teniur, و Eremostachys labiosiformis و Stachys turcomanica Eremostachys macrophylla، معرف شرایط اقلیمی نیمه خشک سرد با بارندگی ۳۵۰-۲۵۰ میلی متر، گونه های Calamintha grandiflora و Stachys persicaمعرف شرایط اقلیمی مرطوب می باشند. بیشترین فراوانی گونه های مورد بررسی در اقلیم مدیترانه ای سرد می باشد. گونه Nepeta saccharataمعرف مناطق واریزه ای و شیب دار، گونه های Stachys Setifera، Marrubium vulgare، vulgareoriganumمعرف خاکهای به هم خورده و دامنه نورگیر مناطق جنگلی و بیشه زارها، گونه هایCalamintha grandiflora, Nepeta cataria معرف اطراف جویبارها و مناطق مرطوب، گونهStachys byzanthinaمعرف دیمزارهای رها شده در مناطق حد واسط جنگل و مرتع و گونه های Stachy inflataو Perovskia abrotanoides معرف خاکهای آهکی شور می باشند. گونه هایTeucrium polium, ، Stachy byzanthinas و  Stachys lavandulifoliaو Thymus spp دارای بیشترین فراوانی و گونه های Betonica nivea subsp mazandarana، Hymenocrater. Calamintha officinalis ، Eremostachys macrophylla ، Ziziphora tenuior، Nepeta Pungens، Eremostachys labiosiformis  ,Nepeta saccharata .، Nepteta cataria ، Stachys setifera دارای کمترین فراوانی می باشند.