بررسی کمی و کیفی اسانس هشت جمعیت کاشته شده Anthemis haussknechtii Boiss. & Reut

برای بررسی ترکیب های اسانس بابونه زاگرسی (Anthemis haussknechtii Boiss. & Reut) در شرایط مزرعه، بذر جمعیت های مختلف از استان های کردستان، آذربایجان غربی، ایلام و فارس جمع آوری و در مجتمع تحقیقاتی البرز کرج در سال زراعی ۹۳-۱۳۹۲ کشت گردید. در مرحله گلدهی از سرشاخه های گلدار، نمونه تهیه و پس از خشک کردن در هوا با استفاده از روش تقطیر با آب اسانس گیری شد. برای شناسایی و جداسازی ترکیب های اسانس از دستگاه کروماتوگرافی گازی و کروماتوگرافی گازی متصل به طیف سنج جرمی استفاده شد. نتایج نشان داد بازده اسانس جمعیت ها بین ۰.۲% در پیرانشهر تا ۰.۳% در دره شهر متغیر می باشد. ۲۸ ترکیب در اسانس جمعیت ها شناسایی شد که اسپاتولنول، کاریوفیلن اکساید و گلوبولول از ترکیب های عمده بودند که درصد آنها در جمعیت ها متفاوت بودند، به طوری که اسپاتنول با درصدهای ۱۹.۱، ۱۸.۱، ۱۶.۲، ۱۴.۵، ۱۳.۸ و ۱۲.۲ به ترتیب در جمعیت های دره شهر، قروه، دیواندره، ایوان، پیراشهر و سنندج؛ ترکیب کاریوفیلن اکساید با درصد ۲۰.۵، ۱۳.۲، ۱۲.۹، ۱۲.۴ و ۱۲.۲ به ترتیب در نمونه های دره شهر، قروه، دیواندره۲، فارس و دیواندره ۱ و به ترکیب گلوبولول با مقادیر ۱۲، ۱۱.۵ و ۱۱.۲ درصد به ترتیب در نمونه های ایوان، دیواندره۲ و قروه اشاره کرد. نتایج آنالیز خوشه ای، هشت جمعیت را به سه دسته متفاوت تقسیم کرد، به طوری که جمعیتهای پیرانشهر و فارس در یک دسته، قروه و دره شهر در دسته دیگر و سایر نمونه ها در یک دسته جداگانه قرار گرفتند. بنابر نتایج بدست آمده برای دستیابی به برخی ترکیب ها با درصد بالا، ضروریست از جمعیت خاص اسانس گیری شود.

کلیدواژه ها:

بابونه زاگرسی ، اکسشن ، اسانس ، سرشاخه گلدار