علل خودداری مردم جامعه نسبت به استفاده از خدمات و وسایل توانبخشی
محل انتشار: اولین کنگره ملی مشاوره توانبخشی ایران
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 243
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CRCI01_057
تاریخ نمایه سازی: 25 شهریور 1400
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: اکثر مردم در سطوح متفاوت فکری و در ک شورهای مختلف, در مورد درمان, دارای دو دیدگاه می باشند و می توان گفت از دیر باز تا کنون به این دودیدگاه معتقدند: الف - درمان دارویی ب - درمان از طریق جراحی؛ به هر دلیلی که بخشی از بدن دچار کم توانی و یا ناتوانی گردد و مشکل ایجاد شده را بتوان با به کار گیری سایر رو شهامانندا ستفاده از تجهیزات توانبخشی, کاهش داد, بیماران در بیشتر مواقع حا ضر به ا ستفاده از آنها نمی باشند.به جرات باید به این موضوع اشاره نمود که بزرگترین علت مشکل فوق, عدم اطلاع کافی درباره سایر روشهای درمانی مانند امکانات توانبخشی است.یکی از منابع اطلاع رسانی جهت آگاهی عموم, استفاده از رسانه های جمعی همچون صدا و سیما می باشد که متاسفانه تقریبا هیچگونه برنامه ای در این زمینه وجود ندارد,حتی در شبکه سلامت که بطور اختصاصی به مسائل پزشکی جامعه می پردازد. برای پی پردن به میزان آشنایی مردم در شهر تهران که به نظر می ر سید به نسبت به این بخش از روش و امکانات درمانی آ شنایی بیشتر دا شته باشند, پژوهشی جهت شناسایی میزان آگاهی مردم در پایتخت در رابطه با مسائل فوق انجام شد که هدف از آن دستیابی به راه هایی جهت اطلاع رسانی کافی و مفید به عموم مردم بود.روش تحقیق: تحقیق فوق به روش میدانی و مصاحبه شفاهی در مناطق, ۱،۲،۵،۱۶،۱۷،۱۸و ۱۹ شهر تهران انجام شد, بدین گونه که از تمام افراد دچار مشکل و یا خانواده های آنان سوالاتی درباره علت آسیب ایجاد شده و مراجعه به مراکز درمانی در بخشهایی چون فیزیوتراپی,گفتاردرمانی و شنوایی شناسی پرسیده شد.این پژوهش از سال ۱۳۸۴ تا سال ۱۳۹۹ انجام شده است. یافته ها: آنچه که از این بررسی میدانی حاصل گردید عدم اطلاع کافی مراجعین,اعم از فرد آسیب دیده و یا خانواده های آنان با این نوع روش درمانی و نیز وسایل توانبخشی بوده و نبود اعتقاد به درمان کامل یا کمتر شدن میزان آ سیب ایجاد شده از این راه بود, که علت آن, این بود که مراچعه به مراکز توانبخشی را آخرین راه درمان از سوی پزشک معالج دانسته و اعتقاد چندانی به اثر بخشی این نوع اقدامات نداشتند.نتیجه گیری: در پایان پژوهش انجام شده نتایج زیر حاصل گردید:تخصیص و پخش برنامه هایی از سوی صدا و سیما برای آشنایی بیشتر عموم - لزوم ایجاد رشته مشاوره توانبخشی بصورت کاملا جداگانه و اختصاصی از مقطع کار شنا سی- تغییر دیدگاه عموم مردم جامعه در مورد رو شهای درمانی که صرفا برا ساس درمان دارویی و جراحی بوده و جلب توجه آنان نسبت به خدمات توانبخشی
کلیدواژه ها:
نویسندگان
امید نیک اندیش
کارشناس شنوایی شناسی بیمارستان مفرح تهران، تهران، ایران