بررسی ترجمه و آوازش آهنگ ها در پویانمایی های دوبله شده به فارسی

آهنگ ها نقش مهمی را در محصولات دیداری شنیداری همچون پویانمایی های موسیقیایی ایفا می کنند. با وجود این که در سال های اخیر، ترجمه دیداری شنیداری در سراسر دنیا مورد توجه قرار گرفته است اما تاکنون تحقیقات اندکی در زمینه موسیقی و ترجمه انجام شده است؛ از این رو به پژوهش های بیشتری در این حوزه نیاز است. در همین راستا در این پژوهش به بررسی شیوه های ترجمه و آوازش ترانه و آهنگ ها در یازده نمونه پویانمایی دوبله شده به فارسی پرداخته شده است. این موضوع تاکنون به طور دقیق و با پیکره گسترده در ایران مورد بررسی قرار نگرفته است. در این مطالعه برای بررسی آوازش آهنگ ها از مدل ترکیبی ترجمه آهنگ فرانزون (۲۰۰۸) و لو (۲۰۰۳، ۲۰۰۵، ۲۰۰۸) شامل مولفه هایی مانند موسیقی پیش زمینه، تطابق نوایی، تطابق شعری، تطابق معنایی-بازخوردی، معنا، طبیعی بودن و همگامی لب استفاده شد. نتایج نشان داد که بیش از نیمی از آهنگ ها در پویانمایی های دوبله شده به فارسی ترجمه نشده بودند و آهنگ ها به زبان انگلیسی به بینندگان ارائه شده و در سایر موارد، آهنگ ها متناسب با موسیقی پیش زمینه ترجمه شده بودند. این امر نشان می دهد که ثابت ماندن موسیقی مبدا در اولویت بوده است. لایه های آوازش از جمله تطابق نوایی، شعری و بازخوردی- معنایی با وجود موسیقی پیش زمینه و محدودیت های همگامی لب در دوبله حفظ  و در مواردی بازآفرینی شده بودند.