مدل یابی معادله های ساختاری در تبیین الگوی توسعه اعضای هیئت علمی مبتنی بر معنویت (مطالعه موردی: دانشگاه قم)

هدف از پژوهش حاضر، تبیین الگوی توسعه اعضای هیئت­ علمی مبتنی بر معنویت در دانشگاه قم و روش تحقیق ازنوع کاربردی و توصیفی است. جامعه آماری پژوهش، کلیه اعضای هیئت­ علمی دانشگاه قم (۲۸۴= N) را شامل می­ شود و حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران، تعداد ۱۶۴ نفر به ­دست آمده است. ابزار مورداستفاده در پژوهش، دو پرسشنامه محقق ساخته معنویت سازمانی (۹۶۱/۰=α) و توسعه اعضای هیئت علمی (۹۱۶/۰=α) است و تایید روایی سازه ابزارها به ­وسیله تحلیل عاملی صورت گرفته است. نتایج حاصل از آزمون تی. تک ­نمونه­ ای نشان می­ دهد توسعه اعضای هیئت­ علمی دانشگاه قم و معنویت فردمحور، بالاتر از میانگین نظری، اما معنویت سازمان­ محور، پایین­ تر از متوسط نظری است. ضریب ­های همبستگی پیرسون نشان می­ دهد بین معنویت فردمحور و سازمان­محور، و توسعه اعضای هیئت­ علمی و مولفه ­هایش رابطه­ ای مثبت و معنادار برقرار است. نتایج حاصل از مدل­یابی معادله ­های ساختاری، برازش مناسب مدل نقش معنویت فردمحور و سازمان­ محور در توسعه اعضای هیئت ­علمی را تایید می­ کند؛ همچنین نشان می دهد که معنویت سازمان محور اثر بیشتری بر توسعه اعضای هیئت­ علمی دانشگاه قم گذاشته است (γ=۰/۴۷). با توجه به اثر بیشتر معنویت سازمان­ محور بر توسعه اعضای هیئت علمی و پایین­ تربودن سطح آن از معنویت فردمحور باید تلاشی اساسی برای ارتقادادن هرچه بیشتر آن صورت گیرد.

کلیدواژه ها:

معنویت سازمانی ، معنویت فردمحور ، معنویت سازمان محور ، توسعه اعضای هیئت علمی ، دانشگاه قم