موقعیت جامعه مسلمانان و آموزش اسلامی در مدارس دولتی : نمونه آلمانی
محل انتشار: دوفصلنامه حقوق بشر، دوره: 15، شماره: 2
سال انتشار: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 328
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JHM-15-2_005
تاریخ نمایه سازی: 23 مرداد 1400
چکیده مقاله:
آزادی دین به معنای آزادی عقیده و مظاهر دینی، در آموزش و تمرین و عبادت و رعایت آن یکی از حقوق اساسی بشر است که در ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر مندرج شده است. آزادی دین به این معنا حقی مهم تلقی میشود که نقشی مهم در برقراری صلح اجتماعی در جامعه دارد. آلمان به عنوان یک کشور سکولار و دارای پیوند تاریخی با دین مسیحیت، این حق آزادی دینی را در ماده ۴ قانون اساسی تثبیت کرده است. طبق ماده ۳/۷، آموزش دینی در مدارس دولتی مطابق با جوامع دینی و معمولا به وسیله کلیساهای کاتولیک و پروتستان و همچنین از سوی جامعه یهودیان انجام میشود. ۳.۲ میلیون مسلمان از ترکیه، کشورهای عربی و ایران در آلمان زندگی میکنند. بیشتر این مسلمانان قصد بازگشت به کشورهای بومی خود را ندارند و در آلمان اقامت خواهند داشت. آنها از آزادی دینی به معنای یادشده لذت میبرند. در این نوشتار، به این پرسش میپردازم که چگونه مظاهر دینی مسلمانان در آلمان «در امر تعلیم، عمل، عبادت و رعایت آن» انجام میشود. من بر آموزش دینی آنها تمرکز خواهم کرد و می کوشم تا به این پرسش ها پاسخ دهم: تعلیم و تربیت اسلامی در آلمان، در یک کشور سکولار به چه معناست؟ چه کسی و چگونه آن را فراهم می کند؟ تفاوت آن با آموزش دینی در کشورهای اسلامی چیست؟ توسط جامعه آلمانی چگونه دیده میشود؟در دو سطح ملی و بین المللی به این پرسش ها پاسخ خواهم داد. در سطح ملی، تلاش آشکار دولت آلمان برای ادغام اقلیت مسلمان به عنوان یک گروه دینی در دولت آلمان دیده میشود. به همین دلیل، وزیر آلمان، ولفگانگ شوئبل، در سال ۲۰۰۶ تشکیل جلسه داد و از حقوقدانان، محققان مطالعات اسلامی و نمایندگان جوامع مختلف مسلمان و همچنین اشخاص مستقل برای صحبت درباره وضعیت مسلمانان در آلمان دعوت کرد. پرسش باقی مانده این است که چگونه گروه های مختلف اسلامی متشکل از مسلمانان با زمینه های مختلف اجتماعی، سیاسی و مذهبی و از کشورهای مختلف مانند ترکیه، کشورهای عربی، ایران و افغانستان با سنت های ملی اسلامی مختلف می توانند بستر مشترک اعتقادات مذهبی اسلامی را در یک کشور سکولار پیدا کنند. با تاسیس شورای هماهنگی (Koordinierungsrat) مسلمانان در آلمان، در آوریل ۲۰۰۷، برخی از سازمان های بزرگ اسلامی سعی در ایجاد ساختار مشترک برای نمایندگی همه مسلمانان داشتند. تاکنون این سازمان از سوی دولت آلمان به عنوان نماینده رسمی همه مسلمانان به رسمیت شناخته نشده، اما بحث ها در «Islamkonferenz» هنوز به پایان نرسیده است و همچنان ادامه دارد.یکی از اهداف اصلی تشکل های مسلمان، به دست آوردن حق برگزاری دوره های دینی اسلامی در مدارس دولتی آلمان است؛ درحالی که در سطح ملی، ادغام اسلام به عنوان یک دین در سیستم سکولار مورد بحث قرار گرفته است. در سطح محلی، هم اکنون آموزش دینی در پروژه های مختلف در بسیاری از مدارس دولتی منتخب در آلمان و همچنین در مساجد محلی در حال انجام است. آموزش مذهبی در مساجد با الگوبرداری از مساجد در «Goettin-gen» -یک شهر کوچک دانشگاهی در آلمان مرکزی- مورد بحث قرار خواهد گرفت. در گوتینگن دو مسجد اصلی وجود دارد: یکی متعلق به جامعه ترک (دیتیب) و دیگری مسجد عرب.اگر من مفهوم تربیت دینی را که در مسجد اعراب ارائه شده است با توجه به محتوای آن و نحوه آموزش آن به کودکان، خواه متناسب با آموزش کلاسیک اسلامی و هم مفاهیم، اعتقادات، آیین ها و اعمال عبادی ترسیم کنم، آیا برای کودکانی که در یک زمینه کاملا سکولار بزرگ می شوند مهم تلقی می شود؟ سرانجام، من این روش را در سطح محلی با تلاش های انجام شده در سطح ملی مقایسه خواهم کرد و درباره چگونگی قضاوت این تلاش های مختلف به وسیله جامعه آلمان، بحث خواهم کرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ایرنه اشنایدر
استاد مطالعات عربی و اسلامی، دانشگاه گوتینگن، گوتینگن، آلمان.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :