مقایسه مولفه های مدیریت آشوب در نظامهای مبتنی بر کشت مخلوط (چندکشتی) و نظام سنتی (مطالعه موردی دهستان مفتح از شهرستان فامنین، استان همدان)

هدف اصلی این پژوهش، بررسی مولفههای مدیریت آشوب گونه در نظامهای مبتنی بر کشت مخلوط (چندکشتی) و نظام سنتی با رویکردی مقایسهای بود. جامعه آماری پژوهش شامل ۹۲۵ نفر از زنان روستایی دهستان مفتح از شهرستان فامنین بودند که به طور مداوم مشغول به فعالیت در بخش کشاورزی بودند. با استفاده از فرمول کوکران، ۲۷۲ نفر از آنها به روش نمونهگیری تصادفی ساده برای مطالعه انتخاب شدند. ابزار اصلی تحقیق، پرسشنامه سازمانیافته بود. تجزیه و تحلیل دادهها بهوسیله نرمافزار SPSS/۲۲ انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که اختلاف معنیداری بین میانگین مولفه های مدیریت آشوب گونه میان دو نظام کشت مخلوط (چندکشتی) و نظام سنتی (تک کشتی) وجود دارد. به گونه ای که میتوان گفت مدیریت آشوب گونه در نظامهای کشت مخلوط نسبت به نظام سنتی (تک کشتی)، دارای میانگین بیشتری است. به عبارت دیگر، اثرات چهارگانه مولفه های مدیریت آشوب گونه که عبارتند از: اثرپروانه ای، خودمانایی، جاذبه های عجیب و سازگاری پویا، در نظام های چندکشتی (کشت مخلوط)، بیش تر از نظام کشت سنتی می باشد.

کلیدواژه ها:

مدیرت آشوب گونه ، اثر پروانه ای ، خودمانایی ، سازگاری پویا ، ، چندکشتی