شرک مشرکان مکه از نگاه امامیه و اهل حدیث تا ظهور ابن تیمیه

اهل حدیث و امامیه در تعیین حدود معنای ربوبیت و نتیجتا در تعیین حدود معنای شرک ربوبی با هم اختلاف نظر دارند؛ اما هر دو در این باور مشترک اند که مشرکان مکه در ربوبیت و تدبیر جهان، برای خداوند شریک در نظر می گرفتند و به همین جهت، بت ها را می پرستیدند. در واقع، باور به ربوبیت بت ها بود که منجر به عبادت آنها از سوی مشرکان مکه شد. در این راستا، بعثت پیامبر اسلام(ص) نیز بدین منظور بود که مشرکان مکه را از شرک ربوبی و بالتبع، شرک عبادی بپیراید و آنان را به توحید در ربوبیت و بالتبع، توحید در عبادت رهنمون سازد؛ بنابراین برخلاف وهابیت، اهل حدیث و امامیه معتقدند مشرکان مکه فقط به شرک عبادی مبتلا نبودند، بلکه آنان به شرک ربوبی مبتلا بودند و اساسا همین اعتقاد نادرست، سرمنشا شرک عبادی بود؛ بر همین اساس باید گفت اهل حدیث که وهابیت به آثار آنان استناد می کنند، شرک مشرکان مکه را شرک ربوبی، و شرک عبادی را لازمه شرک ربوبی می دانند.

کلیدواژه ها:

شرک ، مشرکان مکه ، توحید در ربوبیت ، توحید در عبادت ، امامیه ، اهل حدیث