مطالعه آرای ابن جوزی و ابن تیمیه در نقد تصوف
محل انتشار: پژوهشنامه مذاهب اسلامی، دوره: 7، شماره: 14
سال انتشار: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 589
فایل این مقاله در 25 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_MAZHB-7-14_012
تاریخ نمایه سازی: 4 مرداد 1400
چکیده مقاله:
تصوف از بدو پیدایش در دنیای اسلام، از ناحیه فقها در معرض انتقادهای فراوانی بوده است. ابن جوزی و ابن تیمیه از جمله برجسته ترین این فقها محسوب می شوند. این نوشتار، با روش توصیفی تحلیلی آرای ابن جوزی و ابن تیمیه را در نقد تصوف می کاود. ابن جوزی صوفیه را به دو گروه صوفیه متقدم و صوفیه متاخر تقسیم می کند. صوفیه متقدم را مقید به شریعت می داند و در زمره زهاد قرار می دهد، ولی دنیاگریزی، علم گریزی، عشق و سماع صوفیه متاخر را مذمت می کند. از دیدگاه ابن تیمیه، صوفیه به دو گروه صوفیه اهل علوم دینی و صوفیه اهل فلسفه تفکیک می شوند. وی صوفیه اهل علوم دینی را بدعت گذار تلقی نمی کند، ولی به عقاید صوفیه متفلسف به سبب تاثیرپذیری از فلاسفه، برتری ولایت بر نبوت، فنا و وحدت وجود، نسبت کفر می دهد. در نهایت، ابن تیمیه در قیاس با ابن جوزی، دیدگاه مثبتی به تصوف داشته است.
نویسندگان
حسین سهیلی
دانشجوی دکتری عرفان و تصوف، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
قدرت الله خیاطیان
استاد گروه ادیان و عرفان، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :