اثربخشی زوج درمانی راه حل محور بر انعطاف پذیری شناختی زوجین متقاضی طلاق

هدف: هدف این پژوهش تعیین اثربخشی زوج درمانی راه حل محور بر بهبود انعطاف پذیری شناختی زوج های متقاضی طلاق بود. روش: این پژوهش از نوع طرح های نیمه تجربی با پیش آزمون و پس آزمون و جامعه این پژوهش ۲۰ زوج  مراجعه کننده به مرکز مشاوره مهرآور شهر تهران بود که پس از غربال­گری با استفاده از پرسشنامه انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال (۲۰۱۰) انتخاب و به طور تصادفی به  دو گروه زوج درمانی راه حل محور (۱۰ زوج) و گروه گواه (۱۰ زوج) اختصاص یافتند. گروه آزمایش در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای زوج درمانی راه حل محور را دریافت کردند و گروه گواه در حالت انتظار قرار داشت. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیری و چندمتغیری تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که زوج درمانی راه حل محور در افزایش انعطاف پذیری شناختی تاثیر دارد (۹۳/۱۵=F و ۰۰۱/۰=P)؛ همچنین زوج درمانی راه حل محور بر مولفه های ادراک کنترل پذیری (۵۹/۲۶=F و ۰۰۱/۰=P)، ادراک گزینه های مختلف (۳۵/۵=F و ۰۲۶/۰=P) و ادراک توجیه رفتار (۴۹/۲۳=F و ۰۰۱/۰=P) موثر بود. نتیجه گیری: مداخله زوج درمانی راه حل محور می تواند به عنوان یک روش درمانی موثر برای افزایش انعطاف پذیری شناختی در زوجین متعارض و برخوردار از روابط آشفته مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

Couple Therapy ، Solution-Focused ، Cognitive Flexibility ، Divorce ، زوج درمانی ، راه حل محور ، انعطاف پذیری شناختی ، طلاق