تعیین رتبه و پایداری ژنوتیپ های عدس دیم با استفاده از آمار ناپارامتری
سال انتشار: 1387
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 232
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JCPP-0-43_009
تاریخ نمایه سازی: 5 خرداد 1400
چکیده مقاله:
یکی از کاربردهای روش های ناپارامتری در اصلاح نباتات تعیین نمره ژنوتیپ ها در محیط های مختلف می باشد که به عنوان روشی برای تعیین پایداری به کار برده می شود. ژنوتیپ پایدار رتبه های مشابهی را در محیط های مختلف نشان می دهد و دارای واریانس نمره حداقل در محیط های مختلف است. در آماره های ناپارامتری پایداری برقراری فرض های آماری توزیع ارزش های فنوتیپی ضروری نیست و استفاده از آنها آسان است. بر این اساس در این تحقیق رتبه ۱۰ ژنوتیپ عدس در ۵ منطقه به مدت ۲ سال در فصول رشد ۱۳۸۲-۱۳۸۱ تعیین شد. طرح آزمایشی مورد استفاده، بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار بود. نتایج تجزیه ناپارامتری آماره های NP۵،NP۴، NP۳، NP۲، NP۱و تنارازو به ترتیب ژنوتیپ های (۹ و ۸)، (۹، ۸ و ۱)، (۹ و ۸)، (۹ و ۱) و (۹ و ۱) را پایدارترین ژنوتیپ ها معرفی کرد. نتایج آماره های ناپارامتری نصار و هان با توجه به نمودار دو طرفه( Si(۱ با میانگین عملکرد، ژنوتیپ های شماره ۱ و ۲ را که در ناحیه اول قرار داشتند دارای پایداری بالا نشان داد. ژنوتیپ های شماره ۵، ۶، ۸ و ۹ در ناحیه دوم قرار گرفتند که حساسیت بالایی به تغییرات محیطی نشان دادند و عملکرد بالایی در محیط های مطلوب داشتند. ژنوتیپ های شماره ۳ و ۴ در ناحیه سوم قرار گرفتند و سازگاری عمومی ضعیفی را در مجموع محیط ها نشان دادند. سایر ژنوتیپ ها (۷ و ۱۰) در ناحیه چهارم قرار گرفتند که سازگاری عمومی متوسط با عملکردی پایین تر از میانگین کل دارا بودند. بر این اساس ژنوتیپ هایی که در ناحیه اول قرار می گیرند به عنوان ژنوتیپ های پایدار انتخاب می شوند که دارای سازگاری خوب به همه محیط ها می باشند. اگر هدف تعیین سازگاری باشد، آماره های Si(۱)iو( Si(۲نسبت به سایر معیارهای ناپارامتری مورد مطالعه در اولویت هستند.
کلیدواژه ها:
Stability ، Genotype ، Lentil ، Yield ، Non Parametric ، پایداری ، ژنوتیپ ، عدس ، عملکرد ، ناپارامتری