شواهدی از جریان های نیروی کار در دوره رشد بدون اشتغال و اشتغال بدون رشد

بازارکار ایران از نظر تغییرات «خالص تعداد شاغلین»، در فاصله سال های ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۰ ، پدیده «رشد بدون اشتغال» و در فاصله سال های ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۵، پدیده «اشتغال بدون رشد» را تجربه کرده است..مقاله حاضر از میان «چگونگی» و «چرایی» بروز این دو پدیده معماگونه، به چگونگی وقوع آن در بازارکار می پردازد. از آنجا که متغیر «خالص تعداد شاغلین» به تنهایی اطلاعات مورد نیاز برای توضیح چگونگی تحولات اینچنینی را فراهم نمی کند، در این مقاله با اتکای به ادبیات بازار کار، مولفه های استخدام و جدایی از بازار کار، تحت عنوان «جریان های نیروی کار» بر حسب ویژگیهای مختلف محاسبه شده و نشان داده می شود که رشد قابل توجه تعداد شاغلین در فاصله سال های ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۵، همزمان با کاهش جدایی نیروی کار و کاهش خروج شاغلین از بازار کار بوده و نه افزایش استخدام نیروی کارجدید. محاسبات انجام شده همچنین نشان می دهد که از سال ۱۳۹۱ به بعد، وضعیت فعالیت بازارکار از نظر میزان تغییر وضعیت شاغلین، بیکاران و جمعیت غیر فعال، از ثبات بیشتری در مقایسه با گذشته برخوردار بوده است.

کلیدواژه ها:

جریان های نیروی کار ، استخدام ، جدایی ، انتقال از شغل به شغل