بررسی تاثیر انواع الیاف در خواص رئولوژیکی بتن خودتراکم

یکی از مهم ترین مباحثی که در بتن خودتراکم اهمیت زیادی دارد خواص رئولوژی بتن خودتراکم است اگر چه خواص مکانیکی و دوام نیز حائز اهمیت می باشد. به همین منظور، در این پژوهش به بررسی تاثیر انواع الیاف بر خواص رئولوژیکی بتن خودتراکم با استفاده از دستگاه رئومتر و مقایسه آن با آزمایش های سنتی(جریان اسلامپ، حلقه J، قیف V، جعبه L، جعبه U) پرداخته شده است. استفاده از الیاف در بتن خودتراکم باید به مقداری باشد که خواص رئولوژی بتن خودتراکم را از محدوده ی استاندارد خارج نکند. این بررسی بر روی ۱۰ طرح مخلوط انجام شده است، به این صورت که یک طرح شاهد و ۹ طرح، جداگانه داری الیاف های پلی پروپیلن، فولادی و شیشه در سه درصد ۰/۱، ۰/۱۵ و ۰/۲ حجم کل بتن است. نتایج این بررسی نشان می دهد با افزایش حجم الیاف در بتن خودتراکم باعث افزایش تنش های تسلیم دینامیکی و استاتیکی، گرانروی خمیری و تغلیظ می شود و در نتیجه باعث کاهش خواص رئولوژیکی خواهد شد. در طرح های ۰/۲ درصد الیاف پلی پروپیلن و شیشه حداقل حدود EFNARC در آزمایش های کارایی می باشد و استفاده بیشتر از این نوع الیاف ، بتن را از حالت خودتراکمی خارج می کند.

کلیدواژه ها:

بتن خودتراکم ، الیاف ، خواص رئولوژی ، دستگاه رئومتر