سنجش بازده غیر عادی سهام در شرایط وقفه معاملاتی

پس از مقالات بیور[۱] (۱۹۶۸)،  بال و براون[۲] (۱۹۶۸) و فاما، فیشر، جنسن و رل[۳] (۱۹۶۹)، روش شناسی رویدادی در امورمالی و حسابداری به نحو گسترده ای استفاده می شود ]۷،۹ و ۱۴[. کانون این روش در سنجش عملکرد غیرعادی دارایی مالی در حول و حوش رویدادی خاص است. گرچه روش شناسی رویدادی برای آزمون تئوری های مالی و در پژوهش های تجربی در حسابداری استفاده می شود، اما کاربرد آن در بازار های کوچک سرمایه که ویژگی شان وجود سهام با قابلیت معاملاتی پایین است، با محدودیت هایی همراه است. در بورس های کوچک (از جمله بورس اوراق بهادار تهران) داده های روزانه قیمت به طور پیوسته برای بسیاری از سهام وجود ندارد. این امر موجب شده تا به کارگیری روش استاندارد پژوهش رویدادی با محدودیت همراه باشد؛ به طوری که نتایج به طور گسترده ای تحت تاثیر این محدودیت قرار می گیرد. در این مقاله، ابتدا راه های کاهش آثار محدودیت ناشی از حجم پایین معاملات در بورس های کوچک، به ویژه روش دادوستد تا دادوستد معرفی می شود. سپس وضعیت معاملاتی بورس تهران از ابتدای سال ۱۳۸۰ تا خردادماه ۱۳۸۹ تحلیل می گردد. در انتها، نتایج اعمال این روش در برآورد الگوی بازار، با نتایج کاربرد روش بازده تجمیعی برای دادهای واقعی در دوره مذکور مقایسه می گردد. نتایج نشان می دهد قدرت تشریح الگوی بازار تحت روش دادوستد تا دادوستد برای سهام کم گردش و متوسط (که مجموعا بیشتر سهام را تشکیل می دهد) بالاتر است. [۱] Beaver [۲] Ball & Brown [۳] Fama, Fisher, Jensen and Roll 

کلیدواژه ها:

پژوهش رویدادی ، وقفه معاملاتی ، روش دادو ستد تا دادو ستد ، روش بازده تجمیعی