ضمان تلف یا نقص کالا از تاریخ فسخ تا تاریخ اعاده به بایع در حقوق ایران و کنوانسیون بیع بین المللی کالا (وین-۱۹۸۰)

فسخ قرارداد با رعایت تشریفات مقرر آثاری به دنبال دارد. اثر طبیعی فسخ، گسیختن عقد و مبری شدن طرفین از تعهداتی است که به موجب عقد بر عهده گرفته اند. به علاوه فسخ عقد باعث می شود تا تعهداتی که انجام شده است به حالت قبل از عقد برگردد. مثلا اگر فروشنده مبیع را تسلیم نموده باشد و یا خریدار ثمن را پرداخت کرده باشد با فسخ بیع هرکدام ازطرفین باید مورد معامله را عودت دهند. در این فرض اگر آسیبی به مال برسد، چه باید کرد؟ بدون تردید، در صورت اتلاف یا تسبیب، متصرف ضامن است و قواعد مربوط به ضمان قهری حاکم خواهد بود. اما اگربعد از فسخ عقد، مبیع و ثمن در اثرحادثه خارجی خسارت ببیند رابطه حقوقی دو طرف دراین حالت حقوق قابل بحث و بررسی است.

کلیدواژه ها:

فسخ ، انحلال عقد ، تلف یا نقص کالا ، ضمانی بودن ید