بررسی مقایسهای باورهای انگیزشی و راهبردهای یادگیری خودتنظیم دانشجویان دورههای کارشناسی ارشد دانشگاههای دولتی و پیام نور استان همدان

هدف پژوهش، بررسی مقایسهای باورهای انگیزشی و راهبردهای یادگیری خود تنظیم دانشجویان دورههای کارشناسی ارشد دانشگاه های دولتی و  پیام نور استان همدان بود. روش پژوهش پیمایشی و از نوع کاربردی است. جامعه مورد مطالعه، شامل تمامی دانشجویان دوره های کارشناسی ارشد دانشگاه های دولتی و پیام نور استان همدان بودند. تعداد ۳۰۰ نفر نمونه به شیوه خوشه ای از بین دانشجویان دانشگاه های دولتی و پیام نور استان همدان، انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه راهبردهای یادگیری خودتنظیم پنتریچ و دی گروت با ۴۷ عبارت و براساس مقیاس لیکرت، بود. جهت تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی (تحلیل واریانس)  استفاده شد. تحلیل داده ها نشان داد؛ بین باورهای انگیزشی و راهبردهای یادگیری خود تنظیم دانشجویان دانشگاه  های دولتی و پیام نور، تفاوت معنادار وجود دارد. میانگین باورهای انگیزشی (خودکارآمدی، جهت گیری هدف، اضطراب امتحان و ارزش گذاری درونی) و راهبردهای یادگیری خودتنظیم ( شناختی و فراشناختی) در دانشجویان دانشگاه پیام نور، بیشتر از دانشجویان دانشگاه های دولتی بوده است.  

کلیدواژه ها:

راهبردهای یادگیری خودتنظیمی ، باورهای انگیزشی ، دانشگاه دولتی ، پیام نور