گسترش پیرنگ در مقامات حمیدی (رویکردی ریختشناختی ـ روایتشناختی)
محل انتشار: دو فصلنامه ادب فارسی، دوره: 2، شماره: 2
سال انتشار: 1391
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 278
فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ADFA-2-2_006
تاریخ نمایه سازی: 21 اردیبهشت 1400
چکیده مقاله:
در این مقاله، ۲۱ مقامه از مقامات حمیدی (تالیف ۵۵۱ ق) قاضی حمیدالدین بلخی (فو ۵۵۹ ق) بررسی شده، اما مطالع? دو مقام? شش و چهارده به دلیل تمایزات آشکار ساختار پیرنگ با سایران، به آینده موکول شده است. ساختار پیرنگ هر مقامه، شامل ده کارکرد است که با افزایش و کاهش در آن گسترش مییابد. در واقع هدف اصلی این مقاله، بیان تعریفی منسجم از قواعد نوع ادبی مقامه در ادبیات فارسی است. رویکرد مورد نظر در این پژوهش، برگرفته از دیدگاه ولادیمیر پراپ (۱۸۹۵-۱۹۷۰ م) در ریختشناسی قصههای پریان (۱۹۲۸ م) و پیوند آن با آموزههای روایتشناسی است.
نویسندگان
محمد راغب
استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید بهشتی