دین و نظم اجتماعی: بررسی رابطه دینداری با احساس آنومی و کجروی در میان نمونهای از دانشجویان

بررسی و تحلیل کارکردی دین در نظام اجتماعی و نقش آن در حفظ تعادل و نظم اجتماع یکی از حوزههای مهم مطالعاتی در جامعهشناسی دین بوده است. در این میان یکی از موضوعاتی که همواره محل بحث بوده، میزان تاثیر دین و دینداری افراد بر کاهش احساس آنومی و جلوگیری از بروز شرایط آنومیک در جامعه است. علاوه بر این، نقش دین در کاهش کجروی و بزهکاری یکی دیگر از موضوعاتی است که در زمینه تبیین کارکردی دین مورد توجه قرار گرفته است. در این مقاله، اثر دینداری بر نظم اجتماعی در سطح فردی بررسی میشود. برای این کار، رابطه بین دینداری و دو متغیر احساس آنومی و کجروی مورد مطالعه قرار میگیرد. جمعیت آماری این مطالعه را دانشجویان خوابگاهی دانشگاه سمنان تشکیل میدهند. این مطالعه، یک نوع پژوهش کمی از نوع مطالعه پیمایشی بوده و ابزار گردآوری اطلاعات در آن پرسشنامه است. بر اساس یافتههای تحقیق، هر دو متغیر احساس آنومی و کجروی با دینداری کل، رابطه معکوس معناداری دارند. همچنین دینداری از طریق کاهش احساس آنومی در افراد نیز در کاهش بروز کجروی تاثیر دارد. در میان ابعاد دینداری، بعد پیامدی و بعد مناسکی دارای بیشترین رابطه همبستگی منفی هستند و ابعاد اعتقادی و تجربی کمترین رابطه را با احساس آنومی دارند. در مورد رابطه کجروی با ابعاد دینداری نیز بعد پیامدی شدت بیشتری نسبت به ابعاد دیگر دینداری دارد. در این مقاله دلالتهای این یافتهها مورد تحلیل قرار گرفتهاند.

کلیدواژه ها:

بزهکاری ، کجروی ، احساس آنومی ، دینداری ، سنجه گلاک و استارک