تاثیر پیش بینی پذیری و احساس کنترل بر میزان درد بیماران جراحی قلب باز

مقدمه: درد از مشکلات شایع پس از جراحی قلب است و هدف اصلی تحقیق حاضر بررسی تاثیر پیش بینی پذیری و احساس کنترل بر میزان درد بیماران جراحی قلب باز می باشد. به این منظور بیماران از نظر متغیرهای فوق هم چنین میزان درد و مورفین مصرفی سنجیده شدند. روش مصرف دارو نیز به دو گروه سنتی )توسط پرستار( و همچنین کنترل توسط بیمار تقسیم گردید. روش کار : این تحقیق توصیفی - تحلیلی و از نوع تحقیقات نیمه آزمایشی است. تعداد نمونه ها شامل ۸۳ بیمار مرد غیردیابتی بالای ۶۳ سال )در چهار گروه( که با یک روش جراحی و بی هوشی یکسان تحت عمل جراحی قلب باز قرار گرفته بودندو به روش تمام شمار برگزیده شدند، بودند. ابزار سنجش شامل مقیاس بصری درد و مقیاس کنترل راتر )درونی – بیرونی( برای سنجش انتظارات افراد درباره منبع کنترل و دارای ۲۳ مورد دوجمله ای می باشد. یافته ها : پیش بینی پذیری و استفاده از روش خود کنترلی با سطح معناداری ) ۳,۳۳ p= ( دارای تفاوت معنادار بر شدت درد بودو میزان احساس کنترل با سطح معناداری ) ۳,۳۸۷ p= ( تفاوت معناداری بر شدت درد نداشت. نتیجه گیری : پیش بینی پذیری بر میزان درد و میزان مورفین مصرفی بیماران جراحی قلب تاثیر می گذارد. اما احساس کنترل بر میزان درد و مورفین مصرفی بیماران جراحی قلب تاثیری ندارد. یافته های جنبی این پژوهش حکایت از آن داشت که :روش بی دردی کنترل شده توسط بیمار نیز بر میزان مصرف مورفین و شدت درد بیماران جراحی قلب تاثیر می گذارد

کلیدواژه ها:

pain ، predictability ، locus of control. ، درد ، پیش بینی پذیری ، احساس کنترل درونی