اثر اندازه ذرات‎ ‎ذرت و منابع مختلف فیبر نامحلول بر عملکرد و خصوصیات لاشه و دستگاه گوارش ‏جوجههای گوشتی

این پژوهش بهمنظور مطالعه اثر اندازه ذرات ذرت و منابع مختلف فیبر نامحلول بر عملکرد، خصوصیات لاشه و دستگاه گوارش در جوجههای گوشتی از سن ۱ تا ۲۱ روزگی انجام شد. تعداد ۶۶۰ قطعه جوجه گوشتی نر بهصورت آزمایش فاکتوریل ۳×۲ با شش تیمار و پنج تکرار استفاده شدند. عوامل مورد مطالعه شامل دو اندازه ذرات ذرت (۲ و ۶ میلیمتر) و سه منبع فیبر نامحلول (لیگنوسلولز، پوسته برنج و پوسته آفتابگردان) بودند. اثر اصلی منبع فیبر بر افزایش وزن بدن و ضریب تبدیل غذایی، معنی­دار بود بهطوریکه پرندگان تغذیهشده با جیره حاوی پوسته آفتابگردان، افزایش وزن بیشتر (۰۱/۰>P) و ضریب تبدیل غذایی بهتری (۰۱/۰>P) نسبت به پرندگان تغذیهشده با دو منبع دیگر فیبر داشتند. بهکاربردن لیگنوسلولز (۰۵/۰>P)و اندازه ذرات ریز (۰۱/۰>P) منجر به افزایش وزن لاشه، بهترتیب در مقایسه با دو منبع دیگر فیبر و اندازه ذرات درشت گردید. وزن روده کوچک در پرندگانی که جیره حاوی لیگنوسلولز دریافت کردند بالاتر از دو منبع دیگر فیبر بود (۰۱/۰>P). تیمارهای آزمایشی تاثیر معنی­داری بر طول قسمت­های مختلف روده باریک نداشتند. آسیاب درشت ذرت و بهکاربردن پوسته آفتابگردان،pH سنگدان را به ترتیب در مقایسه با ذرات ریز و لیگنوسلولز کاهش داد (۰۵/۰>P). وزن سنگدان در پرندگانی که با جیره حاوی لیگنوسلولز و پوسته آفتابگردان تغذیه شدند بالاتر (۰۱/۰>P) از جوجههای تغذیهشده با جیره حاوی پوسته برنج بود. براساس نتایج این تحقیق، به کار بردن ۳ درصد پوسته آفتابگردان در جیره از طریق بهبود وزن و کاهش pH سنگدان، عملکرد رشد را بهبود می­دهد و می­تواند در صنعت جوجههای گوشتی بهصورت کاربردی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اندازه ذرات ، جوجههای گوشتی ، خصوصیات لاشه ، دستگاه گوارش ، عملکرد ، فیبر نامحلول