مقاله پژوهشی: ارتقای آمادگی جذب فناوریهای دفاعی از طریق برنامهریزی راهبردی منابع انسانی در سازمانهای دفاعی

افزایش اهمیت منابع دانشی خارج از سازمان موجب گردیده آمادگی جذب فناوری به یک قابلیت پویای کلیدی در رقابت مبتنی بر دانش تبدیل گردد. هدف این پژوهش شناسایی موثرترین فرایندهای منابع انسانی بر ارتقای آمادگی جذب فناوریهای دفاعی و تبیین روابط و چگونگی اثرگذاری فرایندهای منابع انسانی بر آمادگی جذب فناوریهای دفاعی میباشد. به این منظور، از روش تحلیل دلفی بهمنظور شناسایی فرایندهای موثر منابع انسانی بر ارتقای آمادگی جذب فناوری دفاعی و از روش مدلسازی مسیری ساختاری جهت تبیین روابط میان فرایندها و تعیین میزان اثرگذاری هر یک از فرایندهای شناسایی شده بر ارتقای آمادگی جذب فناوری دفاعی استفاده گردید. نتایج بهدست آمده از پژوهش ضمن تایید ارتباط معنادار میان برنامهریزی راهبردی فرایندهای منابع انسانی با ارتقای آمادگی جذب فناوری دفاعی، مسیر دستیابی به آمادگی جذب فناوری دفاعی، از طریق بهکارگیری هدفمند فرایندهای مرتبط با توسعه منابع انسانی، مدیریت عملکرد پیشنگر و ایجاد سازمان یادگیرنده را مشخص نموده و میزان اثرگذاری هریک از فرایندهای منابع انسانی بر ارتقای آمادگی جذب فناوری دفاعی را نیز تعیین مینماید.

کلیدواژه ها:

آمادگی جذب فناوری ، برنامهریزی راهبردی منابع انسانی ، سازمانهای دفاعی ، مدلسازی مسیری ساختاری ، فرایندهای منابع انسانی