ضرورت تصحیح انتقادی دیوان خواجویکرمانی
محل انتشار: مجله متن شناسی ادب فارسی، دوره: 5، شماره: 1
سال انتشار: 1392
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 412
فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_RPLL-5-1_008
تاریخ نمایه سازی: 1 اردیبهشت 1400
چکیده مقاله:
دیوان خواجویکرمانی که شامل قصاید، غزلیات، قطعات، ترکیبات، ترجیعات، مسمطها و رباعیات اوست، با همة اهمیتی که از جنبههای متعدّد میتوان برای آن متصوّر بود، از جمله دیوانهایی است که تاکنون بیش از یک بار تصحیح نشده است. این تصحیح به اهتمام احمد سهیلیخوانساری در سال ۱۳۳۶ صورت گرفته که اشکالات فراوانی دارد. از جمله اشکالاتی که به این تصحیح وارد است، این نکته است که از همة نسخههای موجود دیوان استفاده نشده. نیز از نسخهای که نسخة اساس آن تصحیح بوده بکرّات و بیهیچ دلیل متنپژوهی عدول شده است. در این مقاله جوانب مختلف این تصحیح ارزیابی شده است و در خلال آن نمایان میشود که تصحیح دیوان یکی از بزرگترین شاعران زبان فارسی تا چه اندازه از شیوة تصحیح انتقادی به دور افتاده است
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حسین جلال پور
مربی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بهبهان ، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :