بررسی جلوه های ترس آگاهی در هشت کتاب سهراب سپهری

هشت کـتاب سهراب سپهری را میتوان هشت مرحله سیر و سلـوک خاص او دانست .سفـری کـه از اجتماع آغاز میشود , به درون میگراید و در انتها به یکی شدن با هستی و نوعی فنا یاوحدت وجود مخصوص از نگاه سپهری می انجامد.از" مرگ رنگ " تا" ما هیچ , ما نگاه"مرگ رنگ , دغدغه های ذهنی شاعری دلمرده در جامعه ای وحشت زده , گرفتارشب , تاریکی و هراس است ,اما این دلمردگی و یاس دیری نمی پاید .رنگ مرده با رستاخیز فکری سهراب جان میگیرد و شعر او از شب , ظلمت ,یاس , تنهایی , غم و ترس به سوی روشنایی , نور و امید جریان می یابد . اما آنچه همواره از اغاز تا پایان این سلوک همراه شعر اوست علاوه بر غم و تنهایی ,ترس است .هرچند این ترس نیز با تغییر اندیشه و باور شاعر در هر مرحله و هر کتاب تغییر رنگ و ماهیت می دهد، کودک میشود و با قصه ای به خواب میرود و در نهایت شفاف می شود در جستجوی خانه ی دوست .در این سظور به شیوه توصیفی تحلیلی و با کمک منابع کتابخانه ای به بررسی اجمالی جلوه های ترس و ترس آگاهی دراندیشه و شعر سپهری با تکیه بر هشت کتاب او پرداخته می شود.