مقایسه پرخاشگری و عادات خواب کودکان ورزشکار و غیرورزشکار

زمینه و هدف: با توجه به شیوع مشکلات خواب و بروز پرخاشگری در دوران کودکی و تأثیر اجرای فعالیت بدنی بر بهبود وضعیت جسمانی و روانی کودکان، پژوهش حاضر با هدف مقایسه عادات خواب و پرخاشگری کودکان ورزشکار و غیر ورزشکار اجرا گردید. روش: طرح پژوهش حاضر از نوع علی- مقایسه ای بود. به این منظور، 120 دانش آموز پسر از بین دانش آموزان مقاطع چهارم تا ششم ابتدایی شهرستان اردبیل که در سال تحصیلی 99-98 مشغول به تحصیل بودند، انتخاب و به دو گروه ورزشکار و غیر ورزشکار تقسیم شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه عادات خواب کودکان اوتز و همکاران (2000) و پرسشنامه پرخاشگری کودکان دبستانی شهیم (1385) استفاده شد. در تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تی مستقل جهت مقایسه نمره کلی دو گروه دانش آموزان ورزشکار و غیر ورزشکار و از آزمون تحلیل واریانس چند متغیره برای مقایسه خرده مقیاس های پرخاشگری و عادات خواب دو گروه استفاده شد. یافته ها: بر اساس نتایج پژوهش حاضر، کودکان ورزشکار در هر دو متغیر پرخاشگری و عادات خواب وضعیت بهتری نسبت به کودکان غیر ورزشکار داشتند (p≥0/001, p≥0/038). همچنین یافته ها حاکی از آن بود که کودکان ورزشکار در خرده مقیاس های مقاومت در برابر خراب (p≥0/001)، تأخیر در خوابیدن (p≥0/001)، طول دوره خواب (p≥0/001)، بی خوابی (p≥0/005)، پرخاشگری حسمانی، رابطه ای ،و کلامی (p≤0/001) به طور معنی داری بهتر از کودکان غیر ورزشکار بودند. نتیجه گیری: اجرای فعالیت بدنی منظم می تواند الگوهای خواب کودکان را بهبود دهد و موجب کاهش پرخاشگری در کودکان شود.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری ، عادت های خواب ، کودکان ورزشکار ، کودکان غیر ورزشکار