تجارب روانی بیماران مبتلا به سرطان پستان بعد از گذر از مرحله بحران؛ یک مطالعه کیفی

چکیده مقدمه: سرطان پستان شایع‏ترین سرطان جمعیت زنان در جوامع امروزی است. میزان بقای مبتلایان به سرطان پستان بسیار تحت تاثیر کیفیت زندگی آنان است. از آنجاکه تجارب روان‌شناختی بیماران مبتلا به سرطان پستان تا حد زیادی بر روی کیفیت زندگی آنان موثر است، پژوهش حاضر با هدف شناخت تجارب روان‌شناختی مبتلایان به این بیماری انجام شده است. روش بررسی: این مقاله یک مطالعه کیفی از نوع تحلیل محتوا و بر مبنای مصاحبه نیمه باز و نیمه ساختار یافته می‌باشد. شرکت‌کنندگان در این مطالعه 15 نفر از بیماران مبتلا به سرطان پستان می‌باشند که بعد از جراحی پستان در حال دریافت شیمی‏درمانی یا پیگیری آن بوده و در زمان انجام پژوهش به کلینیک پژوهشکده سرطان پستان جهاد دانشگاهی مراجعه نموده‌اند. هیچ یک از بیماران متاستاز دوردست بیماری را نداشتند و در مرحله‌ کنترل شده‌ بیماری بودند. دلیل انتخاب این گروه، گذر از دوران بحرانی مواجهه با خبر بد سرطان و سپری شدن بخش اعظم درمان و رسیدن به یک ثبات نسبی در وضعیت بیماری بود. پس از کسب اجازه، در فضایی آرام و به دور از عوامل مداخله‌گر و در یکی از اتاق‏های خالی کلینیک در قالب چند پرسش باز و بدون جهت‌گیری از زنان شرکت کننده، مصاحبه به عمل آمد. مصاحبه با هر فرد 30 دقیقه به طول انجامید و برای ضبط مصاحبه از شرکت‏کنندگان اجازه شفاهی گرفته شد. پس از چندبار مرور متن مصاحبه، نتایج مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته­ها: طیف سنی بیماران 36 تا 72 سال و تحصیلات بیماران از بی‏سواد تا کارشناسی بود. همه بیماران شرکت کننده در مطالعه متاهل و دارای 1 تا 3 فرزند بودند. برخی از بیماران پس از تشخیص احساس عصبانیت داشتند و برخی احساس غمگین بودن را عنوان می‌کردند. همچنین بیشتر بیماران به لزوم حمایت‏های روانی از طرف اعضای خانواده‌ خود در زمان شنیدن خبر ابتلا به سرطان، تاکید داشتند. برخی از بیماران عنوان کردند که سرطان اتفاق فاجعه باری در زندگیشان نبوده است. بیشتر بیماران آرزو نمی‏کردند که ای کاش به سرطان مبتلا نمی‏شدند، این درحالی است که اکثر بیماران تقریبا هر شب به مرگ می اندیشیدند. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد با وجود اینکه اکثر بیماران در زمان اطلاع از تشخیص بیماری احساساتی چون عصبانیت یا غمگینی را داشتند، اما مرور زمان سبب کنار آمدن آنها با بیماری و عوارض آن شده است. به‏طوری‏که اکثر بیماران پس از انجام ماستکتومی، با وجود تغییر فاحشی که در ظاهر بدنشان ایجاد شده بود، با این موضوع کنار آمده بودند و هیچ‏کدام از این تغییر به عنوان تجربه‌ منفی یاد نکرده بودند. به نظر می‌رسد گذر زمان می‏تواند منجر به تغییر در تجارب روانی این بیماران شود.

کلیدواژه ها:

Breast Neoplasms ، Body Image ، Psychological Experiences ، سرطان پستان ، تصویر بدنی ، تجارب روانی