تطور معنای رفض و تشیع در منابع رجالی ـ فرقه ای اهل سنت
محل انتشار: دوفصلنامه تاریخ و فرهنگ، دوره: 50، شماره: 1
سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 301
فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JHC-50-1_004
تاریخ نمایه سازی: 22 دی 1399
چکیده مقاله:
فهم معنای دقیق اصطلاحها و توجه به تغییر و تحول مولفههای معنایی یک واژه یا اصطلاح در طول تاریخ، سبب شناخت واقعبینانهتری از مسائل و تحلیل درست موارد کاربرد آن میشود. از جمله واژگانی که به نظر میرسد در طول تاریخ دچار تحول معنایی شده باشند، دو عنوان تشیع و رفض است که هم در فرقهشناسی و هم در علم رجال از آن دو بهره گرفته میشود. این تحقیق با تحلیل قرائن تاریخی درصدد بازخوانی واژههای «رفض و تشیع» در سدههای نخستین هجری برآمده و به این سوال پاسخ داده که آیا دو تعبیر رفض و تشیع در این قرون صرفاً به شیعیان امامی اطلاق میشود یا دایرۀ معنایی فراتر از تشیع امامی داشته و فرقهها و جریانهای دیگری از تشیع را هم در خود جای میدهد؟ این جستار در پی اثبات این مدعا است که بر خلاف تصور اولیه، دو عنوان تشیع و رفض انحصاری بر فرقۀ امامیه ندارد و رجوع به تعاریف خود اهل سنت از این دو اصطلاح و انطباق آن با جریانهای منتسب به تشیع، بیانگر نوعی توسعۀ معنایی این دو واژه در کاربردهای متقدمان است که به تدریج دچار نوعی تحدید معنایی شده و در تشیع امامی به اصطلاح امروزی خود منحصر شده و عدم توجه به این نکته از سوی برخی از پژوهشگران، تحلیلهای نادرستی نسبت به کاربرد این دو تعبیر در توصیف راویان ایجاد کرده است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حسن نقی زاده
دانشگاه فردوسی مشهد
حسن نمکی نوقاب
دانشگاه فردوسی مشهد
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :