اثربخشی آموزش مهارت‌های زندگی از منظر اسلام و روان‌شناسی بر بهزیستی روان‌شناختی

پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان اثربخشی آموزش مهارت‌های زندگی(از منظر اسلام و روان‌شناسی) بر بهزیستی روان‌شناختی در گروهی از دانشجویان دختر انجام گرفت. روش پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی به صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانشجویان دختر موسسه آموزش عالی غدیر شیراز تشکیل می‌داد. مشارکت‌کنندگان شامل 62 نفر دختر دانشجو(دو گروه کلاسی) از این مؤسسه بود که هر کلاس به شیوه گمارش تصادفی به یکی از دو گروه آزمایش و کنترل تخصیص یافت. این افراد پرسش‌نامه بهزیستی روان‌شناختی(ریف، 1995) را به عنوان پیش‌آزمون و پس‌آزمون تکمیل کردند. به منظور تعیین روایی از همبستگی نمره هر سؤال با نمره کل خرده مقیاس مربوطه استفاده شد و ضرایب همبستگی دارای دامنه‌ای از 46/0 تا 74/0 بود و همگی در سطح 01/0 معنادار بودند. پایایی ابزار براساس ضریب آلفای کرونباخ معادل 79/0 محاسبه شد. در این مطالعه مهارت‌های زندگی(از منظر اسلام و روان‌شناسی) طی 12 جلسه به گروه آزمایش، آموزش داده شد، اما گروه کنترل هیچ برنامه آموزشی را دریافت ‌نکرد. یافته‌های حاصل از تحلیل کوواریانس چند متغیری نشان داد که میانگین نمره‌های بهزیستی روان‌شناختی گروه آزمایش به‌طور معنا‌داری افزایش یافته است، بدین معنی که آموزش مهارت‌های زندگی(از منظر اسلام و روان‌شناسی) موجب بهبود وضعیت بهزیستی روان‌شناختی در دانشجویان دختر گردید.

کلیدواژه ها:

life skills ، Islam ، psychological well-being ، girls ، مهارت‌های زندگی ، اسلام ، بهزیستی روان‌شناختی ، دختران