تاثیر به‌کارگیری برنامه مراقبت در منزل بر پیروی درمانی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو

سال انتشار: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 372

فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JECH-7-3_006

تاریخ نمایه سازی: 20 دی 1399

چکیده مقاله:

اهداف: یکی از چالش‌های بیماران دیابتی پیروی از رژیم درمانی است. آموزش بیمار در منزل موجب افزایش توانایی مراقبت از خود می‌شود. بنابراین مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر به‌کارگیری برنامه مراقبت در منزل بر پیروی درمانی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه نیمه‌تجربی روی 80 بیمار دیابتی مراجعه‌کننده به مرکز تحقیقات دیابت شهر همدان در سال 1398 که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند، انجام شد. نمونه‌ها با روش بلوک جای‌گشتی به دو گروه مداخله و کنترل تخصیص یافتند (40 نفر در هر گروه). مداخله آموزشی به‌صورت مراقبت در منزل طی دو جلسه آموزش حضوری و دو پیگیری تلفنی صورت گرفت. پرسش‌نامه پیروی درمانی قبل و دو ماه پس از مداخله توسط دو گروه تکمیل شد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS 16 و با استفاده از آزمون‌های آماری مجذور کای، دقیق فیشر، T زوجی و آنالیز کوواریانس یک‌طرفه تحلیل شدند. یافته‌ها: در مرحله قبل از مراقبت در منزل، میانگین نمره پیروی از رژیم درمانی بیماران در گروه کنترل بیشتر از گروه مداخله بود (P<0.001)؛ در حالی که پس از مداخله میانگین نمره پیروی از رژیم درمانی گروه مداخله نسبت به گروه کنترل بیشتر بود (P<0.001). نتیجه‌گیری: اجرای برنامه مراقبت در منزل در بیماران دیابتی نوع دو موجب بهبود پیروی درمانی این بیماران می‌شود.

نویسندگان

رویا امینی

گروه پرستاری سلامت جامعه، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات مراقبت بیماری های مزمن در منزل، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران

هاجر نجفی

گروه پرستاری سلامت جامعه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران.

بنفشه ثمری

گروه پرستاری سلامت جامعه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران.

مسعود خداویسی

گروه پرستاری سلامت جامعه، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات مراقبت بیماری های مزمن در منزل، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران

لیلی تاپاک

گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، مرکز تحقیقات مدلسازی بیماریهای غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران