بررسی و عوامل مؤثر بر هوشمندسازی کلانشهرها

افزایش جمعیت در شهرها مشکلات بسیاری را در زمینه های مختلف ایجاد کرده که حل آنها با روشهای سنتی امکان پذیر نیست. طبق سرشماری سال ۹۵، این میزان در شهرهای کشور ما ۷۶ درصد و در روستاها ۲۴ درصد برآورد شد بنابراین با توجه به این میزان از جمعیت در شهرها لازم است تا استفاده از روشهای نوین در حل مشکلات و بهبود زیرساختها در کشور مورد توجه جدی قرار گیرد. هوشمند سازی شهرها ضرورتی برای افزایش بهره وری و کاهش مشکل های شهری است. شهر هوشمند فرآیندی است که می تواند تراکم، پیچیدگی و مسایل و مشکل های جدید شهری را مدیریت کند، دانش لازم، توسعه دانش محور، اصول مبتنی بر توسعه پایدار و یکپاچگی شهری از ویژگی های این شهر به حساب می آید.هاصطلاح توسعه و هوشمندسازی، معطوف به ارتقای سطح و کیفیت زندگی افراد و بهبود رفاه عمومی جامعه و پایداری آن است و به استمرار این فرایند در طول نسل های بشر اشاره دارد. در این زمینه، شهر هوشمند نه واقعیت بلکه نوعی راهبرد محسوب می شود که در جهت چشم انداز توسعه آینده به آن توجه شده است. این شهر به چگونگی شکل دهی شهر توسط شهروندان و اینکه چگونه می توان به امر توسعه پایدار شهری کمک کرد و به آن سرعت بخشید، اشاره دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی و عوامل مؤثر بر هوشمندسازی کلانشهرها با روش توصیفی -تحلیلی می باشد. پس می توان چنین گفت فرآیند هوشمند سازی در شهرهای دنیا شامل ایجاد شهرهای جدید و هوشمند کردن شهرهای موجود است. شهر هوشمند دارای شش مؤلفه ی اقتصاد، مردم، حکمرانی، محیط زیست، پویایی و زندگی هوشمند است. و می توان گفت هوشمندسازی شهر از سه جنبه فناوری، مدیریتی و اجتماعی قابل بررسی است و همسویی این سه شاخص موجب شده تا فرآیند هوشمندسازی زیرساختها و تاسیسات شهری به بهترین نحو انجام شود.

کلیدواژه ها:

هوشمندسازی ، کلانشهرها ، رشد هوشمند