بررسی و تحلیل زبان و شگردهای بلاغی در شعر سعدی
محل انتشار: سومین کنگره ملی فرهنگ و ادبیات فارسی
سال انتشار: 1399
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 658
فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
PLCCONF03_028
تاریخ نمایه سازی: 6 دی 1399
چکیده مقاله:
سعدی به عنوان یکی از گویندگان بزرگ زبان و ادب فارسی، همواره از جایگاه ویژه و خاصی برخوردار بوده و می باشد، این جایگاه باعث شده است که متفکران عرصه های مختلف فکری، گاهی به آثار و تالیفات نظم و نثر وی مراجعه کنند و اندیشه های او را از دیدگاه های مختلفی مورد بررسی و پژوهش قرار دهند. بزرگان ادب فارسی همواره سعدی را به زبان شیرین، فصیح وساده اش می ستایند. زبانی که به حقیقت می توان اذعان نمود زبان همه ی آحاد جامعه ی زمان خود بوده است و همه ی اقشار را دربر می گیرد.اما آنچه حائز اهمیت است این است که سعدی در آثار ارزشمند خویش، بی شک علاوه بر استفاده از زبانی ساده و بی تکلف به معنی درست کلمه زبان فارسی را به اوج بلاغت می رساند به طرزی که با اندکی تامل در اشعار سعدی، جادوی کلام و به کارگیری انواع شگردهای بلاغی و زبانی چشم و هوش هر خواننده و شنونده ای را در بر می گیرد و شاید به همین دلیل است که علرغم گذشت قرن ها از زمانه ی سعدی همچنان بسیاری از اشعار و کلام وی به صورت های مختلف بر سر زبان هاست و گویی او همچنان زنده و جاری و ساری در زبان و بیان پارسی زبانان و بلکه سایر ملل می باشد و در واقع زبان سعدی با قاطعیت هنوز که هنوز است در بررسی شگردهای بلاغی، معیاری با عیاری بالا و محکی مستحکم در ساختار زبان و بلاغت فارسی است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
شهربانو رنجبر
دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک
محمدعلی داود آبادی
استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک