بررسی نظریه ساختن گرایی در یادگیری دانش آموزان

این نظریه با روش مروری به بررسی ساختن گرایی در یادگیری دانش آموزان می پردازد. نظریه سازنده گرایی رویکردی دانش آموز محور است. که در محیط واقعی صورت می گیرد. ودانش آموز را با مسائلی رو به رو می کند که خود برای آنها راه حلی پیدا می کنند و دانش را خودشان می سازند محتوای یادگیری در این رویکرد مبتنی بر تجویز کتاب و منبع نمی پردازد یادگیرنده های مادام العمر به وجود می آورد و ارزشیابی بیشتر به صورت تکوینی می باشد محیط یادگیری مکانی برای تعامل فراگیران است. درنتیجه معلمان نمی توانند خلق معنا را به فراگیران آموزش دهند بلکه باید محیط و بستر و امکاناتی را فراهم آورند که دانش فعالانه در ذهن و بر پایه تجارب علایق و باورها ساخته شود و طبق تجربه مستقیم و شخصی فراگیر صورت بگیرد.

کلیدواژه ها:

نظریه ساختن گرایی ، یادگیری ، دانش آموزان