تولید امولسیون پیکرینگ روغن هسته انار در آب با نانوژل کیتوزان- کاپریک اسید و بررسی پایداری و مورفولوژی آن
سال انتشار: 1399
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 421
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
AHCONF05_033
تاریخ نمایه سازی: 26 آذر 1399
چکیده مقاله:
امولسیون ها سیستم هایی هستند که از نظر سینیتیکی پایدار ولی از نظر ترمودینامیکی ناپایدار و بدون ثبات می باشند.پایداری امولسیون ها را می توان از طریق افزودن امولسیفایر بهبود بخشید. امولسیفایرها ترکیبات فعال سطحی هستندکه سبب کاهش کشش سطحی و تثبیت امولسیون می گردند. به دلیل اثرات سوء امولسیفایر بر سلامت مصرف کننده،امروزه استفاده از امولسیون پیکرینگ رویکرد دیگری است که مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. امولسیونپیکرینگ امولسیونی است که از ذرات جامد به ویژه در اندازه نانومتر برای پایدرای امولسیون استفاده می شود. هدف ازاین مطالعه، تولید نانوژل کیتوزان اصلاح شده با کاپریک اسید و ایجاد ذرات در اندازه نانومتر با روش فراصوت بود. درادامه میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) به منظور تعیین اندازه ذرات استفاده شد. نتایج عکس الکترونی روبشیتولید ذرات کیتوزان در حد زیر 100 نانومتر را تایید کرد. در مرحله بعد اثر نسبت نانوژل کیتوزان به روغن هسته اناربر پایداری، ویژگی میکروسکوپی و اندازه ذرات امولسیون بررسی شد. نتایج نشان داد که افزایش در غلظت روغن از50 به 400 با عث افزایش اندازه ذرات و افزایش در کریمینگ شده است. به همین دلیل در غلظت 400 میکرولیترروغن ناپایدارترین امولسیون و غلظت 50 میکرولیتر پایدارترین امولسیون حاصل شد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
نیر شهبازی
گروه باغبانی و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، سمنان، ایران
پیام گنبری میلانی
گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
احمد رجائی
استادیار گروه باغبانی و صنایع غذایی، دانشگاه صنعتی شاهرود، سمنان، ایران، دانشگاه صنعتی شاهرود